|
SKOTIÐ - ODDVAR
IKEA & Da Boyz
6.2 - 6.4 2010
Ljósmyndarinn og myndlistarmaðurinn Oddvar Örn Hjartarson hefur á undanförnum árum getið sér gott orð fyrir sviðsettar ljósmyndir sínar en myndheimur hans er einkar gáskafullur og litríkur. Styrkur Oddvars liggur ekki hvað síst í því hversu fjölhæfur hann er. Auk ofangreindra starfstitla er hann er mjög fær stílisti, hárgreiðslumaður og förðunarfræðingur og hefur starfað töluvert við það í auglýsingageiranum. Líklega er hann hvað þekktastur fyrir samstarf sitt við Pál Óskar en myndir hans af poppgoðinu, m.a. af metsölugeisladisk hans Silfursafninu eru alþekktar hér á landi.
Sýningin IKAE & Da boyz er samsett úr tveimur hlutum; „IKAE“, sem á hugmyndafræðilegar rætur til svokallaðra IKEA mynda og Oddvar setur hér í glænýtt samhengi. „Da Boyz“ er myndröð af sætum strákum þar sem regnbogalitir samkynhneigðra birtast í ýmsum formum en með þá vinnur Oddvar markvisst í sínum verkum.
Oddvar Örn Hjartarson (f.1977) útskrifaðist útskrifaðist með BA gráðu frá LHÍ 2003 og sem förðunarfræðingur frá EMM School of Make up árið 2005. Hann lauk sveinsprófi í ljósmyndun frá Medieskolerne í Viborg, Danmörku árið 2009 og mun ljúka sveinsprófi í háriðn frá Tækniskólanum árið 2011.
Oddvar Örn Hjartarson, photographer and artist, has earned himself a good reputation for his staged photography in recent years with his playful and colourful imagery. Oddvar´s strength lies not least in his versatility. Besides from the above mentioned professions, he has worked considerably in the ad sector as a stylist, hairdresser and make-up artist, in which he is very competent. Oddvar is probably best known for his collaboration with Icelandic pop star Páll Óskar. His photos of the pop icon, e.g. his record breaking album The Silver Collection are well known in Iceland.
The exhibition IKAE & Da boyz consists of two parts: „IKAE“, which ideological roots lie in the so called IKEA pictures. Here, Oddvar brings them in a brand new context.
„Da Boyz“ is a serie of cute boys where the rainbow colours as a symbol of gay pride appear in different forms. Oddvar systematically uses these colours his work.
Oddvar Örn Hjartarson (1977) finished his BA from the Iceland Academy of the Arts in 2003. He graduated as a make-up artist from EMM School of Make up in 2005. He graduated as a professional photographer from The Danish School of Photographers in Viborg, Denmark in 2009. He will complete his hairdressing study from the School of Polytechnic in Iceland in 2011.
SKOTIÐ - LAURENT FRIOB
STJÖRNUR EITT AUGNABLIK / STARS OF NO TOMORROW
17.12 2009 - 9.2. 2010
Sýning ljósmyndarans Laurents Friob, Stjörnur eitt augnablik heitir eftir samnefndri myndröð sem Friob tók á Íslandi, nánar tiltekið af Dettifossi árið 2008.
Ljósmyndun er oft skilgreind sem vélræn eftirmynd raunveruleikans. Ljósmyndin er bútur sem er tekinn úr tíma og rúmi, pappírsbrot af óendanlegri dýpt. Myndavélin starfar líkt og stundarglas úr ljósi sem flöktir milli heima. Í ljósmyndun eru myndir baðaðar ljósi, ekki efni. Myndin frystir eitt augnablik af tímans óendanlega flæði. Það er eitthvað við myndatöku sem truflar tímans takt; spenna milli skilnings og skynjunar.
Ljósmyndun er því fyrir mér svipuð og aðrir gagnslausir en þó ævarandi hlutir. Hún sýnir þörf okkar fyrir eitthvað sem glitrar innra með okkur; hvernig ljósið ljómar, slokknar, titrar og springur.
Laurent Friob
Laurent Friob er fæddur í Lúxemborg en býr og starfar í Brussel. Hann er eðlisfræðingur og hljóðverkfræðingur að mennt en hefur ekki formlega listmenntun að baki. Laurent hefur tekið þátt í sýningum víðsvegar og var t.a.m. fulltrúi Lúxemborgar í European Month of Photography ljósmyndahátíðinni árið 2006 og hafa myndir hans einnig birtst í virtum ljósmyndatímaritum.
The exhibition Stars of no tomorrow by photographer Laurent Friob bears the same title as his series which was taken in Iceland, more precicely of the reknown waterfall Dettifoss in 2008.
The mechanical reproduction of reality is specific to photography. The photographic
image is a cutout of space and time, a paper fragment of immaterial depth.
The camera functions like an hourglass of light flowing between worlds.
In photography images are cast in light not matter. As time surrenders just an
instant in its infinite stretch, the image remains still. Something in image taking
undoes time’s rythm. There is a tension between sense and sensation
in image making. So for me photography is akin to all things useless yet persistent: it speaks of our own glows and glimmers; how light radiates, extinguishes, pulsates and explodes.
Laurent Friob
Laurent Friob is born in Luxembourg, lives and works in Brussel. He has an MA in Theoretical Physics and is also educated as an audio engineer. He has no formal training in art. Friob has exhibited widely and represented Luxemburg at the European Month of Photography in 2006. His photographs have also been published in respected photo magazines.
SKOTIÐ - GRÉGORY GERAULT
MYCELAND
22.10 - 15.12 2009
Franski ljósmyndarinn Grégory Gerault kom fyrst til Íslands árið 2002. Sú heimsókn hafði mikil áhrif á hann að hann hefur komið hingað í ein 20-30 skipti síðan. Sýningin MYCELAND er afrakstur þessara ferða, hans sýn á Ísland.
Í texta Ásdísar Ólafsdóttur listfræðings um sýninguna segir:
„Grégory hefur gert að sínu landið, fólkið og lífsmynstur þess og hann horfir ekki á það utan frá heldur að innan með skilningi þess innvígða. Það er væntumþykja í augnaráði hans, eins og sonar sem horfir á aldraða foreldra eða á bernskuslóðir sínar. MYCELAND Grégorys er bæði kunnuglegt og framandi, hans og okkar. …
Landslagsmyndir hans gefa ríka tilfinningu fyrir grýttri jörðinni, stórskorinni fegurðinni, þrúgandi himninum, rokinu, fjarlægð sjóndeildarhringsins og víðáttunni, en líka blæbrigðum lita og efnis, eins og viðkvæmni mosans og gróðursins sem nær að vaxa þrátt fyrir allt. Smæð mannlegrar viðvistar og um leið viðleitni mannsins til að setja mark sitt á stórbrotið landslagið eru tákngerðar með vegskiltum, sæluhúsum, einangruðum byggingum og eyðibýlum. Þótt Grégory taki líka myndir fyrir ferðamannabæklinga og tímarit gerir þessi sterka tenging hans við landið það að verkum að hann nær að fara út fyrir svið glansmynda og koma til skila þeim kjarna sem er óháður hinni viðteknu fegurð. …
Fegurð ljósmyndar felst oft í því að viðfangsefnið er gert allt að því óhlutstætt með afmörkun myndflatarins og auga ljósmyndarans. Alheimsleg fegurð fjalls, bugðu á vegi eða í vatni, bullandi leirhvers eða fara eftir barnavagn í nýföllnum snjó er hafin yfir stað og stund með auga þess sem á hana horfir og sem færir okkur hana að gjöf.“
Með sýningunni er hægt að kaupa samnefnda bók á Blurb bókavefnum
French photographer Grégory Gerault first visited Iceland in 2002. This visit had great impact on him and since then he has come here between 20-30 times. The exhibition MYCELAND is the result of his travels, his view on Iceland.
Art historian Ásdís Ólafsdóttir wrote a text accompanying the exhibition and in it says:
„. Grégory has made the country, its people and their way of life his own; and he does not observe from outside, but from the inside, with the perceptions of the initiate. There is affection in his gaze, like that of a son who looks on his aged parents, or the home of his youth. Grégory’s MYCELAND is both familiar and exotic, both his and ours. …
His landscapes impart a strong sense of the rocky ground, rugged beauty, lowering skies, high winds, the distant horizon and wide open spaces, but also of the subtleties of tone and texture, the delicacy of mosses and other vegetation, which contrives to flourish against the odds.
The smallness of humanity, and man’s efforts to make his mark on the overwhelming landscape, are signified by road signs, mountain huts, isolated buildings and abandoned farmhouses. Although Grégory also takes photographs for tourist publications and his strong connection with the country leads him beyond the bounds of glossy presentation, to capture an essence which has nothing to do with convention of beauty. …
The beauty of a photograph often consists in the subject being rendered all but abstract by the framing and by the photographer’s eye. The universal beauty of a mountain, a meander in a road or river, a bubbling hot mud-spring, or the tracks left in new-fallen snow by the wheels of a pram, transcends time and place, due to the eye of the beholder who presents it to us.“
Accompanying the exhibition is a same titled book which can be bought on Blurb.
SKOTIÐ - LISA K. BLATT
ÖFGAR HEIMSKAUTANNA / POLAR EXTREMES
28.8 - 20.10 2009
Föstudaginn 28. ágúst opnar í Skotinu í Ljósmyndasafni Reykjavíkur sýning Lisu K. Blatt Öfgar heimskautanna. Árið 2008 dvaldi Lisa á Suðurskautslandinu um tveggja mánaða skeið og bjó þar af í tjaldi í rúman mánuð en hún hlaut styrk úr verkefnisáætlun sem listamenn og rithöfundar fá úthlutað úr á vegum ríkisvísindasjóðs Suðurskautslandins. Öfgar heimskautanna sem er afrakstur þessarar dvalar, dregur upp mynd af hinni viðkvæmu fegurð Suðurskautsins og hversu mikla þýðingu það hefur fyrir áframhaldandi búsetu manna á jörðinni. Í ferð sinni skrifar Blatt eftirfarandi í dagbók sína:
...það að vera á þessum jökli er eins og að vera á tunglinu, þögult, friðsælt, sterkt, leyndardómsfullt, fallegt, fjölbreytt og átakanlegt. Við förum ýmist úr eða í yfirhafnir á göngu okkar, stoppum svo, það tekur í vindinn og lægir svo. Hversu margir hafa verið svo gæfusamir að standa þar sem við stöndum, sjá það sem við sjáum, skynja umfang þessa staðar?
Í verkum sínum skoðar Blatt hvernig skilgreina má landslag eftir því sem er ekki sýnilegt, því sem er minning eða ummerki eins og sögulegir atburðir með engum sjáanlegum sönnunargögnum líkt og geislun eftir sprengjur. Hún rannsakar hvar kyrr- og hreyfimyndir mætast og um leið náttúran, menningin, skynjunin og hin pólitíska og sögulega skírskotun staðarins. Verkin tengja hið hlutlæga og skynjanlega – hvernig sjá má landslag (bæði náttúrulegt og menningarlegt) sem og hvernig landslag getur táknað bæði það að vera til og vera ekki til, nærveru og fjarveru, óendanleika og endanleika.
Ljósmyndir og myndbandsverk Lisu K. Blatt hafa verið sýnd víða innan Bandaríkjanna og víða um heim, þar á meðal: Sound Design for Future Films, Moderna Museet, Stokkhólmi, Svíþjóð (2008), the Shanghai Biennial (2007) Museum of Contemporary Art, Shanghai, Recognise, Contemporary Art Platform í London, England og Paranoia í Freud Museum í London, England 2007; og Proyecto Circo á áttundu Havana Biennial ,Havana, Kúbu. “Night Light”, Mills College Art Museum. (2008). Particulate Matter, First Look, Sean Kelly Gallery í New York og New Landscape Photography, Baxter Chang Patri Fine Arts í San Francisco.
Lisa K. Blatt býr og starfar í San Francisco, Kaliforníu.
On Friday 28. August, the exhibition Polar Extremes by Lisa K. Blatt opens in SKOTIÐ at the Reykjavík Museum of Photography. In 2008, the artist Lisa Blatt lived in Antarctica for two months and camped for more than one month, as a grantee of the National Science Foundation’s Artists and Writers Program in Antarctica. Polar Extremes, a result from this journey, portrays the fragility, beauty and criticality of Antarctica. During her stay Blatt writes in her journal:
...being on this glacier is like being on the moon. quiet, silent, strong, mysterious, beautiful, varied and unforgiving... we add and subtract layers as we walk, then stop, the wind picks up and then slows. how many people have been fortunate enough to stand where we stand, see what we see, feel the magnitude of this place?
Blatt´s work explores how landscape may be identified by what is not visible, what is memory or what is trace (f.ex. historical events with no remaining visible evidence like radiation from test bombs.) It examines the intersection between the still and moving image, nature and culture, perception, and the political and historical implications of place. The work straddles the representational and perceptual—how one may see the landscape (both “natural” and “cultural”) as well as how landscape may represent both being and non being, presence and absence, infinity and finality.
Lisa K. Blatt’s photography and video installations have been included in international and domestic exhibitions, including: Sound Design for Future Films, Moderna Museet, Stockholm, Sweden (2008), the Shanghai Biennial (2007) at the Museum of Contemporary Art, Shanghai, Recognise at Contemporary Art Platform in London, England and Paranoia at the Freud Museum in London, England both in 2007; and Proyecto Circo at the 8th Havana Biennial in Havana, Cuba. “Night Light” at Mills College Art Museum. (2008). Particulate Matter, First Look at the Sean Kelly Gallery in New York and New Landscape Photography at Baxter Chang Patri Fine Arts in San Francisco, California.
Lisa K. Blatt lives and works in San Francisco, California
SKOTIÐ - STEFÁN STEINN
Náttúruleg fegurð / Natural Beauty
2.7 – 25.8 2009 Sýningin Náttúruleg Fegurð er eftir ljósmyndarann Stefán Stein sem hefur verið búsettur í Danmörku frá árinu 1993. Í þessari myndröð er ætlunin að sýna náttúruna í sinni einföldustu mynd.
Í hverju verki fyrir sig er okkur gefin mynd af einstökum og einföldum hlutum úr náttúrunni sem hver á sinn hátt er listaverk út af fyrir sig. Ljósmyndirnar eru náttúrulegar á þann hátt að viðfangsefnin eru fundin í náttúrunni og þeim síðan stillt upp til myndatöku.
Þó að viðfangsefnið sjálft sé listrænt og fallegt eitt og sér er markmiðið samt sem áður að vekja áhorfandann til umhugsunar og „horfa“ á bak við það sem augað sér. ”What you see is what you imagine”. Með þessu undirstrikar myndröðin Náttúruleg Fegurð hrifningu okkar af því sem við sjálf ímyndum okkur.
Öll verkin eru á 6 mm glerplötu án ramma sem kallar fram hvert smáatriði og laðar fram andstæður.
The exhibition Natural Beauty is by photographer Stefán Steinn, a young Icelandic photographer who has been resident in Denmark since 1993. He has created a series of artworks which he has calls Natural Beauty. The series aims at showing nature in its elementary form.
Each piece depicts a unique and basic, yet distinctive item of nature which in itself is an art form. These are natural photographs, in the sense that the subjects are located in the nature and only laid down for photography.
The pieces possess an inherent aesthetical beauty and while they depict in a simple manner what you see, the meaning is for you to think about what you see and not only look at the photography. ”What you see is what you imagine”
The Natural Beauty series aims at emphasizing our fascination with what we imagine ourselves.
All the pieces are mounted on a 6 mm thick glass plate with no frame, which highlights every detail and creates a distinctive contrast in the image.
SKOTIÐ - LAUGA VEGURINN - gengið á vit sögunnar /
The Washerwomen´s Walk - a stroll into history
7.maí – 30.júní 2009
Sýningin LAUGA VEGURINN 2009 - gengið á vit sögunnar er sett upp í Skotinu í tengslum við samnefnda uppákomu sem mun fara fram laugardaginn 23. maí n.k. og er tileinkuð þvottakonum sem gengu inn í Laugardal og Laugavegurinn var lagður gagngert fyrir. START ART listamannahús stendur fyrir viðburðinum sem er á dagskrá Listahátíðar 2009. Myndirnar á sýningunni eru allar úr safneign Ljósmyndasafns Reykjavíkur.
Þetta er um það bil 30-40 mínútna gönguferð og veitist létt öllum frá 8 – 80 ára. Gangan hefst við útitaflið á Lækjartorgi kl. 13 og endar inni við gömlu þvottalaugarnar þar sem þvottagjörningurinn heldur áfram með kaffiívafi og trommuslætti til ca 15:00. Göngufólk tekur með sér (eða fær við útitaflið) flík eða þvott sem það ber á táknrænan hátt í einum samfelldum straumi upp Laugaveginn. Samhliða göngunni munu 37 myndlistarmenn varða leið hennar með verkum sínum og leiklistarnemar gleðja augu og eyru. Auk þess munu kórar syngja og lúðrasveitir hljóma og skúringarkona heimsins tekur til hendinni. Í Laugardal flytur Nýlókórinn gjörning ásamt Weird Girls og þvottaglöðum Reykvíkingum. Þar mun hin sérstæða hljómsveit Parabólur berja bumbur og Karl Ágúst Úlfsson leiða trommuhring, spilað verður á harmónikkur og steina og ýmislegt fleira verður á seyði þennan mikla þvottadag. Vonandi mæta sem flestir til að heiðra minningu þvottakvennanna sem urðu til þess að Laugavegurinn varð til, því mikilvægt er að þessari vitneskju um uppruna hans sé haldið lifandi í menningarvitund borgarbúa, ungra sem aldinna.
Sýningin í Skotinu í Ljósmyndasafni Reykjavíkur er opin virka daga frá 12-19 og um helgar frá 13-17.
The exhibition The Washerwomen´s Walk – a stroll into history , which now is mounted in Skotið, is a part of the same titled event, which will take place on Saturday May 23rd, commemorating the Reykjavík women who washed their laundry in the hot springs of Laugardalur in times past. Start Art Gallery organises this event which is on the programme of Reykjavík Arts Festival 2009. The photos in the exhibition are all from the Reykjavík Museum of Photography´s collection.
The walk takes about 30-40 minutes and should be easy for everyone from 8-80 years old. It starts at the outdoor chess set at Lækjartorg square at 13:00 and ends by the old Washing Springs where the performance installation will commence alongside coffee drinking and drum beats until ca. 15:00.
Participants will take a cloth or piece of laundry (can be obtained at the outdoor chess set), which they wil carry in a symbolic way in a continous line up the street of Laugavegur. Parallel to the walk, 37 visual artists will guard its route with their works and art students will please eyes and ears. Also, choirs will sing and brass bands will sound and the cleaning woman of the world will make her mark on the event. In Laugardalur, the Nýlóchoir will do a performance together with the Weird Girls and washing Reykjavík residents. There, the unique band Parabólur will beat the drums and Karl Ágúst Úlfsson will lead a circle of drums, accordions and stones will be played and a lot more will be going on on this great washing day. Hopefully as many as possible will be able to attend in order to honour the memory of the washing women, which are the reason why Laugavegur came into existance. It is very important that the knowledge of its origin is kept alive in the cultural consciousness of the people of the city of Reykjavík, young and old
Að verkefninu standa 6 myndlistarmenn sem saman reka listamannahúsið START ART við Laugaveg 12b, 101 Reykjavík sími: 5512306 – netfang: startart@startart.is
SKOTIÐ - Keiko Kurita
kyrrt vatn / innocent water
12.mars - 5.maí 2009
Keiko Kurita er ungur japanskur listamaður og ljósmyndari. Sýning hennar "kyrrt vatn" hefst í Skotinu í Ljósmyndasafni Reykjavíkur fimmtudaginn 12.maí n.k.og stendur til 5.maí. Sýningin er styrkt af Nomura menningarstofnuninni í Japan.
Keiko hefur sótt Ísland heim sjö sinnum á tímabilinu 2004-2006. Sýningin "kyrrt vatn" samanstendur af myndröð þar sem kastljósinu er beint að íslenskri vetrarstemmningu: „Hin undarlega kyrrð landslagsins, brot úr vetrarlífi eins og sundlaugar með heitu vatni sem á upptök sín í heitum hverum og göngutúrar á frosnum stöðuvötnum draga fram hlýju og fegurð í óhemju kaldri veröld.“ Á sýningunni eru 10 c-týpu print ásamt bók sem er fáanleg í aðeins 10 eintökum. Bókin er myndafrásögn 43 ljósmynda sem eru sýndar í myndvarpasýningunni.
Keiko valdi 10 print (ca. 40x40cm) sem ná fram helstu aðalatriðum myndraðarinnar.
Þess má geta að einnig verður sýning á verkum Keiko opnuð í Listasafni ASÍ þann 4 apríl og mun standa til 26 apríl. Sýningin ber heitið tree/sleep sem samanstendur einnig af 10 c-týpu printum. Grænn andi svífur yfir vötnum á þeirri sýningu og eru sýningarnar ólíkar að því leyti en það sem einkennir þær báðar er hins vegar sérstök næmni og hreint gegnsætt yfirbragð.
Keiko Kurita is an emerging Japanese-based artist and photographer. Kurita's photo exhibition, 'innocent water,' is at SKOTIÐ - Reykjavík Museum of Photography on 12 March -5 May, 2009, subsidized by The Nomura Cultural Foundation.
Kurita has visited Iceland seven times during the summer and winter months between 2004-2006; 'innocent water' is a series of photographs depicting distinctively Icelandic winter scenes taken during that time. “The surreal quiet of the landscape, the fragments of winter life such as swimming in pools of warm water sourced from natural hot springs, and strolling on frozen lakes portray warmth and beauty in an extremely cold world“.
In this exhibition, Kurita shows 10 c-type Prints and a Book. The book is a photo narrative of 43 photographic images, which are also projected to the gallery's wall. Kurita selected the 10 prints (16 x 16 inch each) because they emphasize the crucial „moments" in the sequences.
Kurita has another exhibition 4 April - 26 April 2009, at The ASI Art Museum. The exhibition titled 'tree/sleep,' also consists of 10 c-type prints. Kurita features green elements in 'tree/sleep,' creating a different color scheme than 'innocent water,' but still incorporating the same peculiar sensitive and strict transparency.
SKOTIÐ - Thomas Graics
ABSTRAKT NÁTTÚRA / THE ABSTRACTION OF NATURE
15.janúar - 10.mars 2009
Ljósmyndir Thomas Graics eru allar teknar úr lofti en einnig er hann flugmaður og hefur komið margoft til landsins í leit að myndefni og hefur hann einnig dvalið hér á landi sem gestalistamaður hjá SÍM. Auga ljósmyndarans leitar uppi form og mynstur sem finna má í náttúrunni og eru gráir, grænir og rauðbrúnir jarðartónar einkennandi á myndunum sem í þokukenndri birtu laða fram heillandi stemmningu.
Þó að myndrænir og fagurfræðilegir þættir séu augljóslega áberandi þáttur í verkum hans hafa þau engu að síður mikilvægt skráningarlegt gildi; hann myndar náttúru sem er stöðugum breytingum undirorpin. Á sýningunni eru flestar myndirnar af íslenskri náttúru og má segja að verk Thomas Graics séu fullkomið dæmi um hið margþætta eðli ljósmyndunar þar sem bæði listrænt og skrásetningarlegt gildi eru samtvinnuð.
The photographs by Thomas Graics, also a pilot, are all taken from air. The artist has been in Iceland many times in his search for material for his photos. Also, Graics has stayed in Iceland as a guest artist at SIM (The Association of Icelandic Visual Artists). The eye of the photographer seeks out forms and patterns in the nature; grey, green, sienna - earth colours which are characteristic in the works. Completed with the hazy lights they build a charming mood.
Although picturesque and aestetical elements are obviosly apparent in his work they, nevertheless, have an important documentational value; he automatically documents a country in the flux of change. In the exhibition, most of the pictures are of Icelandic nature and it can be stated that the works of Thomas Graics are a perfect example of the hybrid character of photography, where both artistic and documentational values are intertwined.
SKOTIÐ - Atli Már Hafsteinsson
HEIMA / HOME
11.desember 2008 - 14.janúar 2009
Ljósmyndarinn Atli Már Hafsteinsson var í hópi ungra norrænna ljósmyndara sem valdir voru til þess að taka þátt í verkefninu Northern Cities Project - skipulagt af The Northern Photographic Centre í Oulu, Finnlandi. Markmið verkefnisins var að fanga anda sex norðlægra borga í Skandinavíu og Rússlandi árið 2004. Listamennirnir fengu frjálsar hendur og ferðuðust milli borganna Tromsö í Noregi, Oulu og Tornio í Finnlandi, Murmansk og Syktivar í Rússlandi og Happaranda í Sviþjóð í leit að myndefni. Verkefnið endaði svo í sýningu sem sýnd var víðsvegar í Skandinavíu árið 2005. Það er því Ljósmyndasafni Reykjavíkur sérstakur heiður að frumsýna efnið á Íslandi.
Sýningin í Skotinu HEIMA er hluti af þessu verkefni Atla og má þar sjá afrakstur vinnu hans við að ferðast til ofangreindra borga, banka upp á hjá fólki og fá það til að sitja fyrir á ljósmyndum. Tilgangur hans var að draga upp raunsæja mynd af fólkinu og þeirra híbýlum í hverri borg fyrir sig og ná þannig fram persónulegri sýn á menningu þjóðanna.
Sýningin skiptist í tvo hluta. Annars vegar á á myndvarpasýningu þar sem má sjá fólkið fyrir framan heimili sín og hins vegar á verkum, sem sýnd eru á vegg, sem Atli skilgreinir sem einskonar tilraun til þess að lýsa borg í einni mynd.
Atli Már Hafsteinsson hefur á undanförnum árum unnið sem auglýsingaljósmyndari á Íslandi og má sjá dæmi af þeirri starfsemi hans á síðunni www.dund.is. Atli lærði ljósmyndun hjá Kristjáni Pétri Guðnasyni í Skyggnu-Myndverk og hefur sýnt víðsvegar bæði innanlands og utan.
The photographer Atli Már Hafsteinsson was among young Nordic photographers, who were selected to participate in the project Northern Cities Project, organised by The Northern Photographic Centre in Oulu, Finnlandi. The aim of the project was to capture the spirit of six northern cities in Scandinavia and Russia in 2004. The artists, who were given artistic freedom, travelled between the cities Tromsö in Norway, Oulu and Tornio in Finland, Murmansk and Syktivar in Russia and Happaranda in Sweden in search of subject matter. The project resulted in an exhibition which was shown in various places across Scandinavia in 2005. It is therefore an honour for the Reykjavik Museum of Photography to show this material in Iceland for the first time.
The exhibition in Skotið, HOME, shows a selection of Hafsteinsson´s part in the project, where the fruits of his work of travelling to the cities mentioned above, knocking on people´s doors and ask them if they´d like to be photographed, can be viewed. The intention of his work was to draw a realistic picture of the people and their homes in each of the cities involved and thus show the culture of these nations through his own personal approach.
The exhibition is divided into a projection show where images of the people in front of their homes and works on the wall in which Atli describes as an effort to portray a city in one photo.
Atli Már Hafsteinsson has in recent years worked as a commercial photographer in Iceland. Examples of his work in that field can be viewed on www.dund.is. Atli studied photography at Kristján Pétur Guðnason´s studio Skyggna-Myndverk and has exhibited widely both in Iceland and abroad.
SKOTIÐ - SISSÚ
STAFRÆN SKISSUBÓK
Súpersymmetría og arkitektúr
2.október - 2.desember 2008
Sýningin “Stafræn skissubók – súpersymmetría og arkitektúr„ vísar til hlutverks stafrænu myndavélarinnar í samfelldri hugmyndaþróun verkefna Sissúar. Myndavélin er ‘skissubók’ um leið og hún er skráningarform (document) um tímalaust flæði. Flestar myndirnar eru frá tímabilinu 2003-2008 með undantekningum til fyrri ára. “Ljósmyndun hefur alltaf verið mikilvægur þáttur í myndlist og vinnu minni, eiginlega eins og hljóðfæri sem maður leggur aldrei frá sér. Hún er tæknilega augað sem skráir sannleikann eins og hann kemur fyrir þá stundina, hvort heldur sem það eru formin, áferðin eða tilfinningin fyrir myndinni. Í dag er ”stafræna myndavélin” alltaf við hendina, í veskinu, vasanum, bílnum eða á eldhúsborðinu. Hún er hluti af tilverunni eins og ”gemsinn” og tölvan, með örlitlum skyldleika til hins eiginlega listforms ’ljósmyndunar’. Stafræna myndavélin er þjónn augans, sem gegnir hlutverki skissubókar„
Sissú hóf myndlistarferil sinn með olíumálverkum í byrjun áttunda áratugsins og hefur haldið fjölda einkasýninga í Reykjavík, og tekið þátt í samsýningum erlendis á þriðja áratug. Hún nam myndlist í “School of Visual Arts” og “The Arts Students League” í New York og arkitektúr í “School of Architecture and Planning, University of New Mexico” í Nýju Mexikó.
The exhibition Digital Sketchbook – Supersymmetry and Architecture suggests the role of the digital camera in a constant development of ideas in Sissú´s projects. The camera is a ’sketchbook’ and simultaneously a registration tool (document) of a timeless flow. Most of the images are from the period between 2003-2008 with few exceptions from earlier years. ”Photography has always been an important part in my art making and in my work, sort of like an instrument which you never lay down. Technically it is the eye which documents the truth as it appears each moment, whether it is the forms, texture or the feeling for the image. Today the digital camera is always within reach; in the wallet, in the pocket, in the car or on the kitchen table. It is a part of one´s being, like the mobile phone and the computer, a tiny bit related to ’the actual art form’ of photography. The digital camera is the servant of the eye, which plays the part of a sketchbook.
Sissú began her artistic career in oil painting in the beginning of the 80´s after studying fine arts in New York. She held a number of exhibitions in Reykjavík and participated in group exhibitions abroad over the last 3 decades. She studied fine art at the School of Visual Arts and The Arts Students League in New York and architecture at the School of Architecture and Planning, University of New Mexico, in New Mexico.
Skotið - Klængur Gunnarsson
FORMSTAKLINGAR
31.júlí - 23.september 2008
„Ljósmyndun er stór hluti af lífi mínu og hefur verið síðastliðin fjögur ár. Ég sé sjálfan mig ekki án myndavélarinnar, án pælinga í sambandi við ljósmyndun né án þess að nota augað á listrænan og krefjandi hátt. Myndavélarlaus tek ég myndir með auganu og geymi þær á vel völdnum stað í huganum þar sem ég get notið þeirra hvenær sem ég vil og slepp þá við svekkelsið yfir myndavélarleysinu.
Fyrir mér snýst ljósmyndun um að horfa og sjá hvernig dagsljósið fellur á viðfangsefnið, ná fallegum gráskala eða hitta á rétta augnablikið, hvort sem það sé með ljósmyndavél eða auganu.”
Photography is a big part of my life and has been for the last four years. I don’t see myself without a camera, without thoughts connecting to photography and without using my eye in an artistic and claimant way.
Without my camera I take pictures using my eye and save them in a good place in my mind where I can enjoy them anytime I want to and then I don’t have get disappointed with myself if I’m not caring my camera with me. For me photography is about looking and seeing how the daylight falls on the subject, trying to capture a beautiful grayscale or to take a picture at the exact right moment, either way with my camera or my eye.
Skotið - Anne Kathrin Greiner
LEIGJENDURNIR / THE LODGERS
5.júní - 29.júlí 2008
Yfirgefin herstöð á Íslandi er viðfangsefni sýningar myndlistarmannsins Anne Kathrin Greiner Leigjendurnir en myndirnar eru allar teknar á herstöðinni í Keflavík stuttu eftir að íbúar hennar yfirgáfu hana og fluttu aftur til síns heima.
Í verkum sínum fæst Anne Kathrin gjarnan við þau veraldlegu og hversdagslegu svæði sem svo oft er litið fram hjá en sem þrátt fyrir það hafa bolmagn til að vekja upp umræður um reynsluheim og minningar bæði einstaklingsins og heildarinnar. Um leið eru þau hvatning til þess að fólk velti fyrir sér hinu liðna og tengingu þess við samtímann. Meðal annarra hugðarefna hennar eru menningarleg staða í umhverfi samtímans sem og landamæri og þröskuldar bæði í bókstaflegri merkingu og á myndhverfðan hátt.
Þrátt fyrir þá staðreynd að verkið sé að verulegu leyti undir miklum áhrifum og í raun samofið samspili stjórnmála og landafræði, segir Anne Kathrin að ásetningurinn með því sé fremur að beina sjónum áhorfandans að myndrænum og djúphugulum flötum verksins. Það felur í sér hugleiðingar sem tengjast missi, brotthvarf, ótta við nútímann, ofsóknaræði sem orsakast og er hvatt áfram sem einskonar stjórntæki og arkitektúrinn í umhverfi okkar sem framlenging af einstaklinga- og hópsálum fremur en að það sé sérstaklega„huglæg“ skrásetning. Hugmyndin um yfirgefna herstöð er notuð í verkinu til að koma á framfæri málefnum af þessu tagi sem eru bæði tímalaus og alþjóðleg en sem um leið snúast að verulegu leyti um menningarlega og pólitíska spillingu í samtímanum.
Anne Kathrin Greiner býr og starfar í Berlín og London. Hún hefur MFA gráðu í myndlist frá the Royal College of Art in London og hefur verið með einkasýningar og tekið þátt í samsýningum víða um heim.
An abandoned military base in Iceland is the theme of the exhibition The Lodgers, by the photographic artist Anne Kathrin Greiner. The images are all taken at Keflavik Naval Air Base shortly after its inhibitants deserted it and moved back to their home.
In her work Greiner regularly addresses and examines those mundane, everyday spaces that are easily overlooked but have the capacity, nonetheless, to suggest and invoke the experiences and memories of both the individual and the collective whilst encouraging reflection on the past and its connection to the present. Other of her concerns include cultural identity in our contemporary landscape as well as borders and thresholds - in both literal and metaphorical ways.
Anne Kathrin states that despite the fact that geo-political history feeds into and also greatly influences the reading of her new work, it is meant more as a metaphorical and contemplative piece, one which ruminates upon themes of loss, abandonment, the fears of the modern age, the paranoia that is provoked and encouraged as a form of control and the architecture of our environment as an extension of our individual and collective psyches (rather than as a specific, ‘objective’ piece of documentation). The notion of an abandoned military base is used within the work as a vehicle for such concerns, which are both timeless and universal yet simultaneously very much about the current cultural and political miasma.
Anne Kathrin Greiner lives and works in Berlin, Germany and London , U.K. She holds an MFA in Fine Art from the Royal College of Art in London, U.K. and has exhibited widely.
Skotið - Jirka Ernest
BROT / FRAGMENTS
9.apríl - 3.júní 2008
Jirka Ernest sleit barnsskónum í Horovice í Moraviu en býr í dag í Prag og hefur að baki nám í FAMU - kvikmynda og sjónvarpsakademíunni í Prag þar sem hann lagði stund á ljósmyndun. Myndirnar á sýningunni eru teknar á heimaslóðum hans í Moravíu og eru hugleiðingar um líf hans og æsku og þær breytingar sem átt hafa sér stað frá þeim tíma, litaðar af hruni Kommúnismans. Hann skiptir efninu í fimm flokka sem hann kallar Heima?, För, Ljósaskipti, Landamæri - Suður Moravía, Aðskildar borgir -České Velenice.
Jirka hefur sýnt víða í Evrópu en þetta er fyrsta sýning hans á Íslandi.
Jirka Ernest was born and spent his childhood in Horovice in Moravia but today he lives in Prague. Ernest studied still photography at FAMU - Film and TV Academy in Prague. The images in the exhibition are taken in the surroundings of his home town in Moravia and are thoughts about his childhood and juvenile years and the changes which have taken place since then, coloured by the fall of Communism. He divides the project into five themes called At Home?, Twilight, Imprints, Borders - South Moravia, Divided Cities – České Velenice.
Jirka has exhibited widely in Europe but this is his first exhibition in Iceland.
Skotið - Guðmundur W. Vilhjálmsson
MINNINGAR Í MYNDUM / MEMORIES IN PHOTOGRAPHS
14.febrúar - 8.apríl 2008
Guðmundur W. Vilhjálmsson hefur verið ötull við að taka ljósmyndir í rúm 50 ár og er listsköpun hans í dag jafn frjó og þegar hann var að byrja. Guðmundur var einn af félögum í „Litla ljósmyndaklúbbnum“ og héldu þeir sýningu í Bogasal Þjóðminjasafnsins árið 1961. Sýningin braut blað í sögu ljósmyndunar á Íslandi þar sem myndirnar voru óhlutbundnar og hafði ekki verið hefð fyrir slíkri nálgun við ljósmyndatökur áður á Íslandi. Í grein sem birtist í Vikunni um sýninguna segir m.a. “þessi sýning hefur vakið til umhugsunar um það, að ljósmyndir sem þessar gætu gegnt mikilvægu hlutverki í skreytingum innanhúss“ og að myndunum hafi verið „lyft upp í æðra veldi“ með listrænu gildi sínu. Það er því Ljósmyndasafni Reykjavíkur sérstakur heiður að fá að sýna verk Guðmundar sem samanstanda af einstökum litmyndum úr „gömlu Reykjavík“ auk fjölbreyttra ljósmynda þar sem formrænar hugleiðingar hans fá sín notið.
Guðmundur W. Vilhjálmsson has been photographing actively for more than fifty years and his artistic creation is as fertile today as it was when he was starting out. Vilhjálmsson was one of the members of “The little Club of Photography” which opened an exhibition at The National Museum of Iceland´s famous Bogasalur gallery in 1961. The exhibition was a turning point in the history of Icelandic photography as the photographs were abstract, an approach which had not commonly been used before in photography in Iceland. In an article published in the Icelandic magazine Vikan says: “this exhibition has generated discussions about the possibility that this kind of photography could play an important role for interior decoration and that the photos had been “elevated to new heights” with their artistic value. It is therefore a great honour for the Reykjavík Museum of Photography to show the works of Vilhjálmsson which comprise unique colour photography from „old Reykjavík“ together with various photographs where his abstract ideas play the leading role.
Skotið - Kristín Hauksdóttir
GRENI / TANNENBAUM
20.des. 2007 - 12.feb.2008
Sýningin Greni / Tannenbaum er hugleiðing ljósmyndarans um skógrækt og einkum veltir Kristín fyrir sér hlutverki þeirrar trjátegundar í tengslum við jólahátíðina og örlög trésins að henni lokinni.
Ferðast er um Reykjavík og nágrenni þar sem ýmislegt forvitnilegt og spaugilegt ber fyrir augu.
Kristín Hauksdóttir er Reykvíkingur , menntuð í myndlist og ljósmyndun frá Myndlista- og Handíðaskólanum og frá Pratt Institute í New York.
The exhibition Tannenbaum depicts the photographers thoughts about forestry. As Iceland´s most popular Christmas Tree, Hauksdóttir looks into the role of the pine-tree in connection to the Christmas Celabration and its destiny after the holidays. She travels around Reykjavík and and nearst area with her camera, where various scenes, curious and funny are brought before the viewers eyes.
Kristín Hauksdóttir is from Reykjavík. She studied Art and Photography at the Icelandic College of Arts and Craft and Pratt Institute in New York.
Skotið - Lind Völundardóttir
LITIR ÁN FORMS
COLOURS WITHOUT
25.okt. - 18.des. 2007
Lind Völundardóttir útskrifaðist úr Nýlistadeild Myndlista og Handíðaskólans 1993 og hefur starfað að myndlist síðan þá. Lind notar ljósmyndina mjög mikið sem miðil. Þessar myndir sem hér ber fyrir augu eru hluti af safni sem safnað var á u.þ.b. 5 árum og telur einhversstaðar í kringum 1000 myndir. Myndirnar eru allar teknar á 50 mm Pentax linsu þar sem Lind ákvarðar ramma myndarinnar í töku án þess að nokkuð sé skorið af mynd í eftirvinnslu. Það sem fyrir augu ljósmyndarans ber eru litablöndur í ferköntuðum álvaski, alltaf sami vaskurinn og alltaf sama niðurfallið í vinnustofu listamannsins. Titill verksins, Litur án forms verður til í verkinu sjálfu þar sem litnum er ekki ætlað form heldur mótast af kringumstæðum. Litaduftið blandast vatninu en magn, hitastig og sogkraftur niðurfallsins mynda formin sem hér sjást.
Lind Völundardóttir graduated from the department of mixed-media of the Icelandic College of Art in 1993. Since then she has worked at her art. The work on display in Colours without Form are part of a collection, collected over a five year period and counts around 1000 photographs. The photos are all taken on a 50 mm Pentax lens, using full frame. What meets the artist´s eyes are colour mixtures in a square-sized aluminium sink, always the same sink and the same drain in the artist´s studio. The work´s title Colour without form, generates from the work itself as it is not planned but is accidentally moulded by the circumstances. The colour powder merges with the water thus magnitude, temperature and the suction power in the drain build the forms seen here.
Skotið - Dante
UMKOMULAUSU BÖRN AFGHANISTAN
THE LOST CHILDREN OF AFGHANISTAN
30. ágúst - 24. október 2007
Myndirnar á sýningunni sýna börn í Afghanistan í daglegu lífi sem einkennist af óróleika stríðsrekstrar og óstöðugleika á svæðinu eins og alkunna er.
Börnin hafa þurft að þola meira harðræði fyrir níu ára aldur en flest fólk kynnist á heillri mannsævi. Þrátt fyrir þetta skynjar maður hjá þeim einlæga von og styrk til að takast á við framtíðina segir listamaðurinn Dante sem dvaldi í landinu um skeið en hann býr og starfar í Reykjavík.
Dante stundaði nám í Gerrit Rietveld Acadamy í Amsterdam,Hollandi og Institute of American Indian Arts, Santa Fe í Nýju Mexíkó og hefur unnið verk sín að stórum hluta út frá arfleifð sinni sem indíáni.
"Aðal viðfangsefni eða fyrirmyndir sem ég leitast við að fanga eru; hugmyndir um sannleika og fegurð, hreinleiki sálarinnar ásamt sjálfsskoðun í mannkynssögulegu ljósi. Það að vera indíáni hefur stöðug áhrif á listsköpun mína og víkkar út skilning minn á viðfangsefnum. Ég myndi þó ekki fullyrða að sú staðreynd að ég sé indíáni hafi áhrif á alla mína vinnu en ég veit þó að í sumum verkum mínum hef ég tilhneigingu til þess að bera hugmyndafræði indíána saman við hinn nýja heim. Sum verk eru einföld þar sem ég leitast við að ná fram þögulli fegurð á meðan önnur geta komið áhorfandanum í uppnám og jafnvel fá hann til þess að fyllast frumstæðri tilfinningu."
The exhibition shows children in Afghanistan in their daily life which is affected by the turbulence of war as is well known.
“The children have been through more hardships before the age of 9 than most people have had their entire life. Through all this, there remains a beautiful hope and strength in their future.” says Dante who lived in the country for a while. The artist lives and works in Reykjavík.
Dante studied at the Gerrit Rietveld Acadamy in Amsterdam , Holland and at The Institute of American Indian Arts, Santa Fe , N.M. His Native American heritage influences his work to a large extent.
“The main subjects or ideals that I try to convey are; ideas of truth and beauty, vast amounts of clarity of the soul, and introspection into humanity. The creation of art as a Native American constantly subjects me with an added perspective on subjects. I would not say that I am strictly a “Native” artist, but I do know that in some of my work I have a degree of juxtaposition of Native ideas in the new world. Other works are simple and attempt to convey a quite beauty, while other works tend to shock and attempt to create a primal feeling from the viewer.”
Skotið - Erla Stefánsdóttir
ÁFANGASTAÐUR
DESTINATION
19. júlí - 29. ágúst 2007
Myndirnar sýna ferðalag um austurhluta Rúmeníu í maí 2007 og sýna ferlið að ferðast. "Fyrir mér er
Ferðalagið, ferðin sjálf - það að vera á hreyfingu, en
ekki stöðugt miða að því að komast á áfangastað."
Ferðin er áfangastaðurinn.
Erla Stefánsdóttir lærði ljósmyndun í Bandaríkjunum og
útskrifaðist árið 1993. Síðan þá hefur Erla starfað
sjálfstætt ásamt því að kenna í fornámsdeild
Myndlistaskólans í Reykjavík.
The photographs are taken on a trip to east Romania in May 2007 and show the phase of travelling. “For me, the journey is the destination— being on the move but not constantly aiming towards the destination.”
The journey is the destination.”
Erla Stefánsdóttir studied photography in the U.S.A and graduated 1993. Since then Erla has worked as an independent photographer besides from being a lecturer at The Reykjavík School of Visual Art.
Skotið - Unnar Örn Jónasson
VIÐSPYRNUSAFNIÐ
THE RESISTANCE COLLECTION
15. maí - 4. júlí 2007
Stafræna ljósmyndavæðingin hefur komið af stað umbyltingu hjá almenningi sem nú geymir myndaalbúm sín rafrænt inni í heimilistölvunni. Myndabankar á netinu gera öllum kleift að koma myndum sínum á framfæri, sýna þær öðrum og fá viðbrögð við hæfileikum sínum og auga fyrir myndefni og myndbyggingu. Þessi nýi heimur hefur haft m.a. í för með sér að mörkin á milli þess að vera „alvöru“ ljósmyndari og áhugamaður verða óljósari og hugmyndir um gæði og magn eru í stöðugu endurmati.
Unnar Örn sýnir í Skotinu 4773 myndir sem hann hefur tekið á síðastliðnum fjórum árum. Hann hefur ekki og á ekki eftir að “nota„ þær annarstaðar, þær hafa ekki verið sýndar neins staðar áður hafa því kannski engan tilgang. Myndirnar eru inni í tölvunni. Þær eru ekkert ólíkar öðrum fjölskyldumyndum og fela í sér ekkert listrænni eða raunverulegri augnablik en myndir fólks sem að leikur sér með stafræna myndavél. Unnar hefur ekki valið myndirnar út frá gæðastöðlum eða listrænum flokkunarkerfum; þær eru ekki stækkaðar, þær renna í gegnum ljósið eina sekúndu í einu, þær hefðu alveg eins getað lent í ruslinu...
Viðspyrnusafnið fær áhorfandann til að velta fyrir sér spurningum um offramboð mynda í samtímanum, sannleiksgildi stafrænu ljósmyndarinnar og stöðu ljósmyndarinnar í daglegu lífi fólks.
The digitalisation of photography has started a public revolution and now people store their photoalbums electrically in the home computer. Photo databases on the Internet enable everybody to present their images to the public, show them to others and get responds to one´s talents and eye for subject and composition. This new world has entailed e.g. that the borders between being a “real” photographer and an amateur have become blurred and ideas about quality and quantity are persistantly being revised.
In the Shot Unnar Örn shows 4773 photo images which he has taken in the last four years. He has not and is not going to be “using” them elsewhere, they havent been exhibited anywhere else before and therefore, maybe, don´t serve any purpose. The images are inside the computer. They are not unlike any other family albums and do not include any more artistic or real moments than images of people that are playing with a digital camera. Unnar hasn´t chosen the images from quality standards or artistic catagorisations; they are not enlarged, they run through the light one second at a time, they could as well have ended up in the recycle bin…
The Resistance Collection raises question about the abundance of images in our contemporary time, the truth value of the digital photograph and the status of the photograph in people´s daily life.
Skotið - Sari Poijärvi
Photographic Work by Sari Poijärvi
15. mars - 9. maí 2007
Hin finnska Sari Poijärvi, sem er með meistaragráðu í myndlist, hefur haldið fjölda einka- og samsýninga víða um lönd. Í september árið 2005 dvaldi hún í gestaíbúð SÍM í Reykjavík og á því tímabili tók hún mikið af myndum sem margar hverjar er að finna á sýningunni. Um verk sín hefur hún eftirfarandi að segja: „Verk mín eru á mörkum raunveruleika og skáldskapar. Þessi samsetning tekur svo á sig hin ýmsu form í mismunandi verkum – stundum er 80 prósent raunveruleiki, stundum aðeins 10 prósent. Eftir að ég hef tekið mynd velti ég því alltaf fyrir mér hvað hún leiðir af sér. Er það leynd, ráðgáta eða galdrar sem fönguðu athygli mína. Frá árdögum ljósmyndunar hefur ljósmyndarinn reynt að sveigja til raunveruleikann og ég lít á mig sem hlekk í þeirri löngu keðju í sögunni.“
The Finnish artist Sari Poijärvi, who has an MA in Art and Design, has held a number of both solo- and group-exhibitions widely around the world. In September 2005 she was staying at the SÍM residency in Reykjavík, and during that stay she photographed a lot and some of these images can be found in the exhibition. She says following about her work:
"My work is somewhere between reality and fiction. This combination changes and varies in different work - sometimes there is 80 percent of reality, sometimes only ten.
After taking a picture I always wonder what can be found from it. Is there secrecy, mystery or magic that grabbed my attention?
From the early days of photography the photographer has tried to twist and bend the reality and I feel that I'm a link in that long chain of history."
Skotið - Sissú
Menjar tímans
Relics of Time
11. jan. - 20. feb. 2007
Sigþrúður Pálsdóttir "Sissú" hóf myndlistarferil sinn með olíumálverkum í byrjun áttunda áratugsins eftir að hafa numið myndlist í New York. Hún hélt nokkrar einkasýningar í Reykjavík og tók þátt í samsýningum erlendis á árunum 1980-90. Eftir það hélt hún út til náms í arkitektúr í Nýju Mexikó þar sem hún dvaldi um fimm ára skeið en sú reynsla varð kúvending í listsköpun hennar:
"Að flytja frá breiddargráðu 64° N til 38° N gjörbreytti allri hugsun minni gagnvart umhverfinu, allri sýn og öllu mati á verðmætum jarðarinnar". Ljósmyndun hefur alltaf verið mikilvægur þáttur í myndlist minni, eiginlega eins og hljóðfæri sem maður leggur aldrei frá sér. Þetta er tæknilega augað sem skráir sannleikann eins og hann kemur fyrir þá stundina, hvort heldur sem það eru formin, áferðin eða tilfinningin fyrir myndinni. Þessi sýning fjallar um áferð og athafnir sem verða til við breytingar í umhverfi mannsinns. Eitt víkur fyrir öðru. Þessar ljósmyndir eru brotabrot af menjum og tímasveiflu í byggðu umhverfi á Reykjavíkursvæðinu”.
Sissú began her artistic career in oil painting in the beginning of the 80´s after studying fine arts in New York. She held a number of exhibitions in Reykjavík and participated in group exhibitions abroad between 1980-1990. Thereafter she moved to New Mexico to study architecture. Through the experience of living there for five years she took a U-turn in her artistic work:
“Moving from latitude 64° to 38° transformed my thoughts towards the environment, my vision and all value of earths´ treasures. Photography has always been an important part of my art-making, kind of like an instrument which you never lay down. This is the technical eye that records the truth as it appears at the precise moment in the shape of the pictures´ form, texture or its feeling. This exhibition is about texture and functions which emerge through changes in man´s environment. One thing gives way to another. These photographs are fractions of relics and time-swing in the urban environment of the Reykjavík
 
Skotið - Elisabeth Smolarz
Appelsínugul eyja & Fullkominn draumur og líf
The Orange Island & Perfect Dream and Life
23. nóv. 2006 – 3. jan. 2007
Elisabeth Smolarz býr og starfar í New York. Hún er fædd í Póllandi en fluttist þrettán ára gömul með foreldrum sínum til Þýskalands þegar stjórnarhættir í Póllandi breyttust árið 1989. Mörg verka Elisabeth Smolarz eru sprottin úr þeirri upplifun að vera innflytjandi eða utanaðkomandi í nýju þjóðfélagi. Bæði hvað varðar hin ólíku tungumál landanna og eins hvað varðar áhrif hin ólíku, pólitísku hugmyndakerfi í Póllandi sósíalismans og hinu kapitalíska hagkerfi Þýskalands. Landfræðilegt umhverfi, þar með talið borgarumhverfið, hefur líka vakið með listakonunni spurningar um það hvað mótar sjálfsímynd okkar sem einstaklings og sem samfélagsþegns.
Born in Poland, Elisabeth Smolarz arrived in Germany at age 13, and since 2003 she has lived and worked in New York City. The content of her work springs from her early immigration experience, when her family left Poland to start a new life in Germany. Issues of dislocation in language and space, and the change of identity formed in two very different political systems – Communist Poland and postwar capitalist Germany – shaped her view of everyday life. Urban settings as well as geographical environments, along with her consciousness of determination of identity, are issues that she delves into, in both her personal and public life.
Skotið - Golli
Rooms for Improvement
28. sept. - 22. nóv. 2006
Alger frelsissvipting, að vera lokaður inni í fangaklefa í ákveðinn tíma á samkvæmt kenningum að vera bætandi, menn eiga að koma betri út en þeir voru þegar þeir fóru inn.
Algert frelsi er í hugum margra að flytja að heiman, losna undan stjórnkerfi foreldranna og fá sér herbergi á heimavist. Stjórna sínu lífi í fyrsta skipti sjálfur. Þaðan eiga menn að koma út betri og þroskaðri en þegar þeir fluttu inn.
Herbergi eða klefi. Sérð þú muninn? Tveir hlutir geta litið eins út en haft gjörólíka þýðingu og merkingu. Fyrir tveimur árum fór ég í öll fangelsi landsins, fimm að tölu, til að festa á filmu þá aðstöðu sem fangar landsins búa við. Það er óþægileg tilfinning að ganga inn í fangelsi. Heyra þungum járnhurðum lokað á eftir sér. Það er erfitt að ímynda sér að þeir sem þar dúsa verði betri menn fyrir vikið. Lítið er við að vera. Sjónvarpgláp, bókalestur og tölvuleikjahangs. Fangelsið er viss endastöð fyrir marga. Staðfesting á að þeir hafa brotlent illa í lífinu og eiga oftast erfiða framtíð fyrir sér. Sú þrúgandi innilokunarkennd sem heltók mig náðist þó ekki á myndirnar. Þeir sem skoðuðu þær sögðu oft “Á hvaða heimavist er þetta tekið?”
Þá kviknaði hugmynd hjá mér að heimsækja líka heimavistir um allt land og mynda herbergin þar. Stemningin þar var allt önnur þó að íbúarnir dunduðu sér einnig við sjónvarpsgláp, bókalestur og tölvuleikjahangs. Frelsið og lífsgleðin skein af fólkinu sem átti allt lífið fyrir sér, var jákvætt og hlakkaði til framtíðarinnar.
Þannig geta táknmyndir frelsis og fangelsis litið eins út. Tvær hliðar á sama peningnum. Hamingjan er fallvölt.
Absolute deprival of freedom – being locked up in a prison cell for a time – is supposed, so the theory goes, to be good for the soul. One is supposed to come out a better person than when one went in.
Absolute freedom is in the minds of many to leave home, to escape parental authority and have one’s own room in a student residence. To be in charge of one’s own life for the first time. And one is supposed to come out a better person than when one went in.
A room, a cell. Do you see the difference? Two things can look the same, yet have a completely different meaning and significance. Two years ago I went to all Iceland’s five jail to photograph the conditions in which the country’s prisoners live. It is an uncomfortable feeling to enter a jail. To hear the heavy iron doors close behind one. It is hard to imagine that those who are put away here will come out better people as a result. There is not much to do. Television, reading, computer games. For many, prison is the end of the road – confirmation that their lives have gone off track, and that they generally have a difficult future in store. But the claustrophobia that overwhelmed me could not be captured in the photos. People who looked at the pictures often asked: “What student residence is this?”
That led me to the idea of visiting student residences around the country, too, and taking photos of the rooms. The atmosphere was quite different, although the residents also spent their time watching TV, reading and playing computer games. These young people with their lives ahead of them glowed with freedom and joie de vivre. They were optimistic, and looked to the future with anticipation.
Thus the signifiers of freedom and incarceration can look the same. Two sides of the same coin. Happiness is precarious.
Skotið - Hildur Margrétardóttir
3. ágúst - 27. september 2006
Hildur Margrétardóttir er myndlistarmaður sem vinnur iðulega með ljósmyndir og hefur í þeim kosið hófstemmda aðferð til að segja frá athöfnum sem við fyrstu sýn virðast hversdagslegar og kunnuglegar. Hún segir vinnuaðferð sína byggjast á löngun til að segja frá, gerast sögumaður um atburði sem hún hefur orðið vitni að.
Með þessum frásagnarhætti vill Hildur sýna fram á fagurfræði hins daglega lífs, sem við hugsanlega tökum ekki eftir í amstri daganna, ef til vill vegna þess að sú fagurfræði er okkur svo gjörkunnug að við gleymum að horfa á hana og hættum þar af leiðandi að skynja hana. Horfum án þess að sjá.
Í kringum okkur eiga sér sífellt stað atburðir sem eru í sjálfu sér stórkostlegir og á stundum nánast guðdómlegir, án þess að við beinum athygli okkar að þeim. Þannig gætum við misst af atvikum sem hafa afl til að veita okkur innblástur og endurnýjun í hversdagsleikanum, geta fyllt okkur nýrri tegund af fagurfræði.
Myndirnar eru teknar á Hasselblad 500C, medium format. Sjá nánar á heimasíðu listakonunnar
Hildur Margrétardóttir is a visual artist who frequently uses photographs in her artwork. In her photographs she uses a subtle narrative to describe everyday activities which at first glance seem quite habitual and familiar. Hildur says her approach is based on the desire to be a storyteller, to recount events she has witnessed. By using this subtle method of description, Hildur wants to demonstrate the aesthetics of daily life which we may not notice during the hustle and bustle of our busy days, possibly because these aesthetics are so familiar to us that we forget to simply look at them, and therefore cease to observe a possibly precious and beautiful moment. We see but do not perceive. Every minute events take place around us which are magnificent and sometimes even divine, without us noticing them at all. We might miss situations which are capable of inspiring us and changing our perspective of everyday life, could instil within us a new kind of aesthetics.
The photographs are taken on Hasselblad 500C. See more on www. hildur.com
Skotið - Vigfús Birgisson
15. júní – 2. ágúst 2006
Á sýningunni í Skotinu sýnir Vigfús myndir af vatnsyfirborði sjávar sem í einu flæði flétta saman gárur og bárur og ótal litbrigði hins bláa og í þeim staðfestast hin mögnuðu hughrif litarins sem kallaður hefur verið litur eilífðarinnar. Vigfús segir um myndir sínar:
„Ströndin og hafið hafa alltaf haft mikið aðdráttarafl og verka sterkt á öll skilningarvit; sjávarlyktin, öldugjálfrið og þessi síkvika alda. Sífelld endurtekningin virkar dáleiðandi og það eru kannski þessi dáleiðsluáhrif sem ég hef reynt að koma til skila með myndum mínum.“
Skotið - Sigríður Bachmann
Leikur er list
Play is Art
12. apríl – 7. júní 2006
Sigríður Bachmann er fædd um það leyti þegar Evrópa var að rétta úr kútnum eftir stríðsárin, en Íslendingar töluðu um indælt stríð því það hafði fært þeim nútímann og tæknivæðinguna.
Sigríður ólst upp í Camp Knox og þar kynntist hún öllu litrófi mannlífsins, stolti, særindum, væntingum og vonbrigðum, hamingju og harmleikjum. Hún lærði snemma að „lesa” fólk og kunni utan að sögurnar á bak við brosin. Hún komst að því að sjálfsævisaga okkar allra er skráð í andlit okkar, fas og framkomu. Það var hinsvegar ekki fyrr en seinna sem hún fór að festa þessar ævisögur á filmu.
Seinni árin hefur hún fengist mest við fotogram-myndgerð, ljósmyndatækni þar sem hlutir eru lagðir á ljósnæman pappír og lýstir og myndast þá negatíft form hlutarins. Á litapappír koma að auki fram margbreytilegir litir og myndast líkt og svipmyndir úr huliðsheimum þar sem hver mynd er einstök og engri annarri lík.
Sigríður Bachmann was born at the time when Europe was recovering after World War II, which the Icelanders sometimes called a “lovely war,” because it brought them modernisation and technology. Sigríður grew up at “Camp Knox,” where Icelanders lived in Quonset huts left by the military after the wartime occupation; there she grew familiar with the whole spectrum of human life: pride, hurt, expectations and disappointments, joy and tragedy. She learned to “read” people at an early age, and she knew the stories behind the smiling faces. She found that our life-stories are all written in our faces, our manner and conduct. But it was not until later that she started to capture these life-stories on film. In recent years she has worked mostly with the photogram form; a photographic technique whereby objects are placed on photosensitive paper and exposed to light, producing a negative image of the object. On colour-paper diverse tones develop: otherworldly images, no two alike.
Skotið - Christopher Taylor ,
Calcutta / Bombay
Stèles
3. mars – 11. apríl 2006
Innblásturinn að myndaröðinni Calcutta / Bombay er sprottinn frá nýlenduvæðingu Breta á Indlandi og þeirri staðreynd að þessar borgir voru að miklu leyti stofnaðar af Bretum. Arkitektúr í nýlendustíl hefur ekki bara lifað af í Indlandi heldur er hann settur á heiðursstall. Þrátt fyrir að vera tákn heimsvaldastefnunnar hefur arfleifð nýlenduyfirráða verið skipaður sess í hinni fjölþættu indversku menningu.
Efni myndaraðarinnar Stèles kemur frá svæðinu í kringum Gulu ánna í Kína. Markmið ljósmyndarans er að fanga hugmyndina um fljótandi varanleika. Rykið hefur sest þar til með vindinum og hefur borist áfram með ánni um margar aldir. Fljótið breytir lögun sinni eftir því sem það berst áfram og hækkar vatnsborð sitt. Í kjölfarið flæðir yfir bakka þess og jarðvegurinn endurnýjast.
The series Calcutta / Bombay, is inspired by the colonisation of the British in India and the fact that Bombay and Calcutta was by and large founded by the British. Colonial architecture has not only survived in India, but is celebrated. Although the very symbol of imperialism, the multi-faceted character of Indian culture has left space for the legacy of of colonial dominance.
The series Stèles is from the Yellow river region of China. The aim of the photographer is to capture the idea of a flowing permanence. The dust deposited there by the wind has been carried away by the water for centuries. The River forms as it flows, which raises the level of its bed; the River then floods the plain, and the soil is renewed.
Skotið - Jóna Þorvaldsdóttir,
Móðir Jörð
12. janúar – 22. febrúar 2006
Myndheimur Jónu Þorvaldsdóttur er draumkenndur, sveipaður dulúð og mýkt sem hefur seiðandi áhrif á áhorfandann. Jóna nam ljósmyndun í Póllandi og hefur tekið fjölda mynda á ferðalögum sínum víða um heiminn. Myndirnar á sýningunni Móðir Jörð gefa óhefðbundna og nýstárlega sýn á íslenskt landslag þar sem markmiðið er að fanga ákveðna stemmningu fremur en ákveðna staði.
Skotið er nýr sýningakostur hjá Ljósmyndasafni Reykjavíkur. Markmiðið með þessari nýjung er að kynna fyrir almenningi það sem er efst á baugi í ljósmyndun í dag og sýna þá margvíslegu starfsemi sem iðkuð er undir formerkjum greinarinnar hvort sem um er að ræða landslagsljósmyndun, iðnaðar- og auglýsingaljósmyndun, portrett, blaðaljósmyndun eða ljósmyndun sem myndlist. Tilgangurinn er einnig að bjóða upp á aukið sýningarrými og gefa fleiri ljósmyndurum og listamönnum sem vinna með ljósmyndamiðilinn kost á að koma verkum sínum á framfæri. Ljósmyndum er varpað úr myndvarpa á vegg.
Staðsetning Skotsins er í húsakynnum Ljósmyndasafns Reykjavíkur á 6.hæð Grófarhúss, Tryggvagötu 15.
Fyrirhugaðar eru níu sýningar á ári og mun hver sýning standa yfir í sex vikur í senn.
The Shot is a new exhibition feature at the Reykjavik Museum of Photography. It´s aim is to present the highlights of photography today and show the various activities which are practised in the field, ranging from landscape photography, commercia l/ industrial photography, portrait, press photography or art photography. The purpose is also to expand the museum´s exhibition space and give more photographers and photo-based artists the opportunity to introduce their work to the public. Photo images are projected onto a wall.
The Shot is based on the sixth floor of Grófarhús, Tryggvagata 15, the home of the Reykjavik Museum of Photography.
|
