SKOTIÐ - Thomas Graics

ABSTRAKT NÁTTÚRA / THE ABSTRACTION OF NATURE

15.janúar - 10.mars 2009

Ljósmyndir Thomas Graics eru allar teknar úr lofti en einnig er hann flugmaður og hefur komið margoft til landsins í leit að myndefni og hefur hann einnig dvalið hér á landi sem gestalistamaður hjá SÍM. Auga ljósmyndarans leitar uppi form og mynstur sem finna má í náttúrunni og eru gráir, grænir og rauðbrúnir jarðartónar einkennandi á myndunum sem í þokukenndri birtu laða fram heillandi stemmningu.
Þó að myndrænir og fagurfræðilegir þættir séu augljóslega áberandi þáttur í verkum hans hafa þau engu að síður mikilvægt skráningarlegt gildi; hann myndar náttúru sem er stöðugum breytingum undirorpin. Á sýningunni eru flestar myndirnar af íslenskri náttúru og má segja að verk Thomas Graics séu fullkomið dæmi um hið margþætta eðli ljósmyndunar þar sem bæði listrænt og skrásetningarlegt gildi eru samtvinnuð.


The photographs by Thomas Graics, also a pilot, are all taken from air. The artist has been in Iceland many times in his search for material for his photos. Also, Graics has stayed in Iceland as a guest artist at SIM (The Association of Icelandic Visual Artists). The eye of the photographer seeks out forms and patterns in the nature; grey, green, sienna - earth colours which are characteristic in the works. Completed with the hazy lights they build a charming mood.

Although picturesque and aestetical elements are obviosly apparent in his work they, nevertheless, have an important documentational value; he automatically documents a country in the flux of change. In the exhibition, most of the pictures are of Icelandic nature and it can be stated that the works of Thomas Graics are a perfect example of the hybrid character of photography, where both artistic and documentational values are intertwined.

SKOTIÐ - Atli Már Hafsteinsson

HEIMA / HOME

11.desember 2008 - 14.janúar 2009

Ljósmyndarinn Atli Már Hafsteinsson var í hópi ungra norrænna ljósmyndara sem valdir voru til þess að taka þátt í verkefninu Northern Cities Project - skipulagt af The Northern Photographic Centre í Oulu, Finnlandi. Markmið verkefnisins var að fanga anda sex norðlægra borga í Skandinavíu og Rússlandi árið 2004. Listamennirnir fengu frjálsar hendur og ferðuðust milli borganna Tromsö í Noregi, Oulu og Tornio í Finnlandi, Murmansk og Syktivar í Rússlandi og Happaranda í Sviþjóð í leit að myndefni. Verkefnið endaði svo í sýningu sem sýnd var víðsvegar í Skandinavíu árið 2005. Það er því Ljósmyndasafni Reykjavíkur sérstakur heiður að frumsýna efnið á Íslandi.

Sýningin í Skotinu HEIMA er hluti af þessu verkefni Atla og má þar sjá afrakstur vinnu hans við að ferðast til ofangreindra borga, banka upp á hjá fólki og fá það til að sitja fyrir á ljósmyndum. Tilgangur hans var að draga upp raunsæja mynd af fólkinu og þeirra híbýlum í hverri borg fyrir sig og ná þannig fram persónulegri sýn á menningu þjóðanna.

Sýningin skiptist í tvo hluta. Annars vegar á á myndvarpasýningu þar sem má sjá fólkið fyrir framan heimili sín og hins vegar á verkum, sem sýnd eru á vegg, sem Atli skilgreinir sem einskonar tilraun til þess að lýsa borg í einni mynd.

Atli Már Hafsteinsson hefur á undanförnum árum unnið sem auglýsingaljósmyndari á Íslandi og má sjá dæmi af þeirri starfsemi hans á síðunni www.dund.is. Atli lærði ljósmyndun hjá Kristjáni Pétri Guðnasyni í Skyggnu-Myndverk og hefur sýnt víðsvegar bæði innanlands og utan.

The photographer Atli Már Hafsteinsson was among young Nordic photographers, who were selected to participate in the project Northern Cities Project, organised by The Northern Photographic Centre in Oulu, Finnlandi. The aim of the project was to capture the spirit of six northern cities in Scandinavia and Russia in 2004. The artists, who were given artistic freedom, travelled between the cities Tromsö in Norway, Oulu and Tornio in Finland, Murmansk and Syktivar in Russia and Happaranda in Sweden in search of subject matter. The project resulted in an exhibition which was shown in various places across Scandinavia in 2005. It is therefore an honour for the Reykjavik Museum of Photography to show this material in Iceland for the first time.

The exhibition in Skotið, HOME, shows a selection of Hafsteinsson´s part in the project, where the fruits of his work of travelling to the cities mentioned above, knocking on people´s doors and ask them if they´d like to be photographed, can be viewed. The intention of his work was to draw a realistic picture of the people and their homes in each of the cities involved and thus show the culture of these nations through his own personal approach.

The exhibition is divided into a projection show where images of the people in front of their homes and works on the wall in which Atli describes as an effort to portray a city in one photo.

Atli Már Hafsteinsson has in recent years worked as a commercial photographer in Iceland. Examples of his work in that field can be viewed on www.dund.is. Atli studied photography at Kristján Pétur Guðnason´s studio Skyggna-Myndverk and has exhibited widely both in Iceland and abroad.

SKOTIÐ - SISSÚ

STAFRÆN SKISSUBÓK
Súpersymmetría og arkitektúr

2.október - 2.desember 2008

Sýningin “Stafræn skissubók – súpersymmetría og arkitektúr„ vísar til hlutverks stafrænu myndavélarinnar í samfelldri hugmyndaþróun verkefna Sissúar. Myndavélin er ‘skissubók’ um leið og hún er skráningarform (document) um tímalaust flæði. Flestar myndirnar eru frá tímabilinu 2003-2008 með undantekningum til fyrri ára. “Ljósmyndun hefur alltaf verið mikilvægur þáttur í myndlist og vinnu minni, eiginlega eins og hljóðfæri sem maður leggur aldrei frá sér. Hún er tæknilega augað sem skráir sannleikann eins og hann kemur fyrir þá stundina, hvort heldur sem það eru formin, áferðin eða tilfinningin fyrir myndinni. Í dag er ”stafræna myndavélin” alltaf við hendina, í veskinu, vasanum, bílnum eða á eldhúsborðinu. Hún er hluti af tilverunni eins og ”gemsinn” og tölvan, með örlitlum skyldleika til hins eiginlega listforms ’ljósmyndunar’. Stafræna myndavélin er þjónn augans, sem gegnir hlutverki skissubókar„

Sissú hóf myndlistarferil sinn með olíumálverkum í byrjun áttunda áratugsins og hefur haldið fjölda einkasýninga í Reykjavík, og tekið þátt í samsýningum erlendis á þriðja áratug. Hún nam myndlist í “School of Visual Arts” og “The Arts Students League” í New York og arkitektúr í “School of Architecture and Planning, University of New Mexico” í Nýju Mexikó.

The exhibition Digital Sketchbook – Supersymmetry and Architecture suggests the role of the digital camera in a constant development of ideas in Sissú´s projects. The camera is a ’sketchbook’ and simultaneously a registration tool (document) of a timeless flow. Most of the images are from the period between 2003-2008 with few exceptions from earlier years. ”Photography has always been an important part in my art making and in my work, sort of like an instrument which you never lay down. Technically it is the eye which documents the truth as it appears each moment, whether it is the forms, texture or the feeling for the image. Today the digital camera is always within reach; in the wallet, in the pocket, in the car or on the kitchen table. It is a part of one´s being, like the mobile phone and the computer, a tiny bit related to ’the actual art form’ of photography. The digital camera is the servant of the eye, which plays the part of a sketchbook.

Sissú began her artistic career in oil painting in the beginning of the 80´s after studying fine arts in New York. She held a number of exhibitions in Reykjavík and participated in group exhibitions abroad over the last 3 decades. She studied fine art at the School of Visual Arts and The Arts Students League in New York and architecture at the School of Architecture and Planning, University of New Mexico, in New Mexico.

Skotið - Klængur Gunnarsson

FORMSTAKLINGAR

31.júlí - 23.september 2008


„Ljósmyndun er stór hluti af lífi mínu og hefur verið síðastliðin fjögur ár. Ég sé sjálfan mig ekki án myndavélarinnar, án pælinga í sambandi við ljósmyndun né án þess að nota augað á listrænan og krefjandi hátt. Myndavélarlaus tek ég myndir með auganu og geymi þær á vel völdnum stað í huganum þar sem ég get notið þeirra hvenær sem ég vil og slepp þá við svekkelsið yfir myndavélarleysinu.
Fyrir mér snýst ljósmyndun um að horfa og sjá hvernig dagsljósið fellur á viðfangsefnið, ná fallegum gráskala eða hitta á rétta augnablikið, hvort sem það sé með ljósmyndavél eða auganu.”

Photography is a big part of my life and has been for the last four years. I don’t see myself without a camera, without thoughts connecting to photography and without using my eye in an artistic and claimant way.
Without my camera I take pictures using my eye and save them in a good place in my mind where I can enjoy them anytime I want to and then I don’t have get disappointed with myself if I’m not caring my camera with me. For me photography is about looking and seeing how the daylight falls on the subject, trying to capture a beautiful grayscale or to take a picture at the exact right moment, either way with my camera or my eye.

Skotið - Anne Kathrin Greiner

LEIGJENDURNIR / THE LODGERS

5.júní - 29.júlí 2008

Yfirgefin herstöð á Íslandi er viðfangsefni sýningar myndlistarmannsins Anne Kathrin Greiner Leigjendurnir en myndirnar eru allar teknar á herstöðinni í Keflavík stuttu eftir að íbúar hennar yfirgáfu hana og fluttu aftur til síns heima.

Í verkum sínum fæst Anne Kathrin gjarnan við þau veraldlegu og hversdagslegu svæði sem svo oft er litið fram hjá en sem þrátt fyrir það hafa bolmagn til að vekja upp umræður um reynsluheim og minningar bæði einstaklingsins og heildarinnar. Um leið eru þau hvatning til þess að fólk velti fyrir sér hinu liðna og tengingu þess við samtímann. Meðal annarra hugðarefna hennar eru menningarleg staða í umhverfi samtímans sem og landamæri og þröskuldar bæði í bókstaflegri merkingu og á myndhverfðan hátt.

Þrátt fyrir þá staðreynd að verkið sé að verulegu leyti undir miklum áhrifum og í raun samofið samspili stjórnmála og landafræði, segir Anne Kathrin að ásetningurinn með því sé fremur að beina sjónum áhorfandans að myndrænum og djúphugulum flötum verksins. Það felur í sér hugleiðingar sem tengjast missi, brotthvarf, ótta við nútímann, ofsóknaræði sem orsakast og er hvatt áfram sem einskonar stjórntæki og arkitektúrinn í umhverfi okkar sem framlenging af einstaklinga- og hópsálum fremur en að það sé sérstaklega„huglæg“ skrásetning. Hugmyndin um yfirgefna herstöð er notuð í verkinu til að koma á framfæri málefnum af þessu tagi sem eru bæði tímalaus og alþjóðleg en sem um leið snúast að verulegu leyti um menningarlega og pólitíska spillingu í samtímanum.

Anne Kathrin Greiner býr og starfar í Berlín og London. Hún hefur MFA gráðu í myndlist frá the Royal College of Art in London og hefur verið með einkasýningar og tekið þátt í samsýningum víða um heim.

An abandoned military base in Iceland is the theme of the exhibition The Lodgers, by the photographic artist Anne Kathrin Greiner. The images are all taken at Keflavik Naval Air Base shortly after its inhibitants deserted it and moved back to their home.

In her work Greiner regularly addresses and examines those mundane, everyday spaces that are easily overlooked but have the capacity, nonetheless, to suggest and invoke the experiences and memories of both the individual and the collective whilst encouraging reflection on the past and its connection to the present. Other of her concerns include cultural identity in our contemporary landscape as well as borders and thresholds - in both literal and metaphorical ways.

Anne Kathrin states that despite the fact that geo-political history feeds into and also greatly influences the reading of her new work, it is meant more as a metaphorical and contemplative piece, one which ruminates upon themes of loss, abandonment, the fears of the modern age, the paranoia that is provoked and encouraged as a form of control and the architecture of our environment as an extension of our individual and collective psyches (rather than as a specific, ‘objective’ piece of documentation). The notion of an abandoned military base is used within the work as a vehicle for such concerns, which are both timeless and universal yet simultaneously very much about the current cultural and political miasma.

Anne Kathrin Greiner lives and works in Berlin, Germany and London , U.K. She holds an MFA in Fine Art from the Royal College of Art in London, U.K. and has exhibited widely.

Skotið - Jirka Ernest

BROT / FRAGMENTS

9.apríl - 3.júní 2008

Jirka Ernest sleit barnsskónum í Horovice í Moraviu en býr í dag í Prag og hefur að baki nám í FAMU - kvikmynda og sjónvarpsakademíunni í Prag þar sem hann lagði stund á ljósmyndun. Myndirnar á sýningunni eru teknar á heimaslóðum hans í Moravíu og eru hugleiðingar um líf hans og æsku og þær breytingar sem átt hafa sér stað frá þeim tíma, litaðar af hruni Kommúnismans. Hann skiptir efninu í fimm flokka sem hann kallar Heima?, För, Ljósaskipti, Landamæri - Suður Moravía, Aðskildar borgir -České Velenice.

Jirka hefur sýnt víða í Evrópu en þetta er fyrsta sýning hans á Íslandi.

Jirka Ernest was born and spent his childhood in Horovice in Moravia but today he lives in Prague. Ernest studied still photography at FAMU - Film and TV Academy in Prague. The images in the exhibition are taken in the surroundings of his home town in Moravia and are thoughts about his childhood and juvenile years and the changes which have taken place since then, coloured by the fall of Communism. He divides the project into five themes called At Home?, Twilight, Imprints, Borders - South Moravia, Divided Cities – České Velenice.

Jirka has exhibited widely in Europe but this is his first exhibition in Iceland.

Skotið - Guðmundur W. Vilhjálmsson

MINNINGAR Í MYNDUM / MEMORIES IN PHOTOGRAPHS

14.febrúar - 8.apríl 2008

Guðmundur W. Vilhjálmsson hefur verið ötull við að taka ljósmyndir í rúm 50 ár og er listsköpun hans í dag jafn frjó og þegar hann var að byrja. Guðmundur var einn af félögum í „Litla ljósmyndaklúbbnum“ og héldu þeir sýningu í Bogasal Þjóðminjasafnsins árið 1961. Sýningin braut blað í sögu ljósmyndunar á Íslandi þar sem myndirnar voru óhlutbundnar og hafði ekki verið hefð fyrir slíkri nálgun við ljósmyndatökur áður á Íslandi. Í grein sem birtist í Vikunni um sýninguna segir m.a. “þessi sýning hefur vakið til umhugsunar um það, að ljósmyndir sem þessar gætu gegnt mikilvægu hlutverki í skreytingum innanhúss“ og að myndunum hafi verið „lyft upp í æðra veldi“ með listrænu gildi sínu. Það er því Ljósmyndasafni Reykjavíkur sérstakur heiður að fá að sýna verk Guðmundar sem samanstanda af einstökum litmyndum úr „gömlu Reykjavík“ auk fjölbreyttra ljósmynda þar sem formrænar hugleiðingar hans fá sín notið.

Guðmundur W. Vilhjálmsson has been photographing actively for more than fifty years and his artistic creation is as fertile today as it was when he was starting out. Vilhjálmsson was one of the members of “The little Club of Photography” which opened an exhibition at The National Museum of Iceland´s famous Bogasalur gallery in 1961. The exhibition was a turning point in the history of Icelandic photography as the photographs were abstract, an approach which had not commonly been used before in photography in Iceland. In an article published in the Icelandic magazine Vikan says: “this exhibition has generated discussions about the possibility that this kind of photography could play an important role for interior decoration and that the photos had been “elevated to new heights” with their artistic value. It is therefore a great honour for the Reykjavík Museum of Photography to show the works of Vilhjálmsson which comprise unique colour photography from „old Reykjavík“ together with various photographs where his abstract ideas play the leading role.

Skotið - Kristín Hauksdóttir

GRENI / TANNENBAUM

20.des. 2007 - 12.feb.2008

Sýningin Greni / Tannenbaum er hugleiðing ljósmyndarans um skógrækt og einkum veltir Kristín fyrir sér hlutverki þeirrar trjátegundar í tengslum við jólahátíðina og örlög trésins að henni lokinni.
Ferðast er um Reykjavík og nágrenni þar sem ýmislegt forvitnilegt og spaugilegt ber fyrir augu.

Kristín Hauksdóttir er Reykvíkingur , menntuð í myndlist og ljósmyndun frá Myndlista- og Handíðaskólanum og frá Pratt Institute í New York.

The exhibition Tannenbaum depicts the photographers thoughts about forestry. As Iceland´s most popular Christmas Tree, Hauksdóttir looks into the role of the pine-tree in connection to the Christmas Celabration and its destiny after the holidays. She travels around Reykjavík and and nearst area with her camera, where various scenes, curious and funny are brought before the viewers eyes.

Kristín Hauksdóttir is from Reykjavík. She studied Art and Photography at the Icelandic College of Arts and Craft and Pratt Institute in New York.

Skotið - Lind Völundardóttir

LITIR ÁN FORMS
COLOURS WITHOUT

25.okt. - 18.des. 2007

Lind Völundardóttir útskrifaðist úr Nýlistadeild Myndlista og Handíðaskólans 1993 og hefur starfað að myndlist síðan þá. Lind notar ljósmyndina mjög mikið sem miðil. Þessar myndir sem hér ber fyrir augu eru hluti af safni sem safnað var á u.þ.b. 5 árum og telur einhversstaðar í kringum 1000 myndir. Myndirnar eru allar teknar á 50 mm Pentax linsu þar sem Lind ákvarðar ramma myndarinnar í töku án þess að nokkuð sé skorið af mynd í eftirvinnslu. Það sem fyrir augu ljósmyndarans ber eru litablöndur í ferköntuðum álvaski, alltaf sami vaskurinn og alltaf sama niðurfallið í vinnustofu listamannsins. Titill verksins, Litur án forms verður til í verkinu sjálfu þar sem litnum er ekki ætlað form heldur mótast af kringumstæðum. Litaduftið blandast vatninu en magn, hitastig og sogkraftur niðurfallsins mynda formin sem hér sjást.

Lind Völundardóttir graduated from the department of mixed-media of the Icelandic College of Art in 1993. Since then she has worked at her art. The work on display in Colours without Form are part of a collection, collected over a five year period and counts around 1000 photographs. The photos are all taken on a 50 mm Pentax lens, using full frame. What meets the artist´s eyes are colour mixtures in a square-sized aluminium sink, always the same sink and the same drain in the artist´s studio. The work´s title Colour without form, generates from the work itself as it is not planned but is accidentally moulded by the circumstances. The colour powder merges with the water thus magnitude, temperature and the suction power in the drain build the forms seen here.

Skotið - Dante

UMKOMULAUSU BÖRN AFGHANISTAN
THE LOST CHILDREN OF AFGHANISTAN

30. ágúst - 24. október 2007

Myndirnar á sýningunni sýna börn í Afghanistan í daglegu lífi sem einkennist af óróleika stríðsrekstrar og óstöðugleika á svæðinu eins og alkunna er.
Börnin hafa þurft að þola meira harðræði fyrir níu ára aldur en flest fólk kynnist á heillri mannsævi. Þrátt fyrir þetta skynjar maður hjá þeim einlæga von og styrk til að takast á við framtíðina segir listamaðurinn Dante sem dvaldi í landinu um skeið en hann býr og starfar í Reykjavík.

Dante stundaði nám í Gerrit Rietveld Acadamy í Amsterdam,Hollandi og Institute of American Indian Arts, Santa Fe í Nýju Mexíkó og hefur unnið verk sín að stórum hluta út frá arfleifð sinni sem indíáni.
"Aðal viðfangsefni eða fyrirmyndir sem ég leitast við að fanga eru; hugmyndir um sannleika og fegurð, hreinleiki sálarinnar ásamt sjálfsskoðun í mannkynssögulegu ljósi. Það að vera indíáni hefur stöðug áhrif á listsköpun mína og víkkar út skilning minn á viðfangsefnum. Ég myndi þó ekki fullyrða að sú staðreynd að ég sé indíáni hafi áhrif á alla mína vinnu en ég veit þó að í sumum verkum mínum hef ég tilhneigingu til þess að bera hugmyndafræði indíána saman við hinn nýja heim. Sum verk eru einföld þar sem ég leitast við að ná fram þögulli fegurð á meðan önnur geta komið áhorfandanum í uppnám og jafnvel fá hann til þess að fyllast frumstæðri tilfinningu."

The exhibition shows children in Afghanistan in their daily life which is affected by the turbulence of war as is well known.

“The children have been through more hardships before the age of 9 than most people have had their entire life. Through all this, there remains a beautiful hope and strength in their future.” says Dante who lived in the country for a while. The artist lives and works in Reykjavík.

Dante studied at the Gerrit Rietveld Acadamy in Amsterdam , Holland and at The Institute of American Indian Arts, Santa Fe , N.M. His Native American heritage influences his work to a large extent.

“The main subjects or ideals that I try to convey are; ideas of truth and beauty, vast amounts of clarity of the soul, and introspection into humanity. The creation of art as a Native American constantly subjects me with an added perspective on subjects. I would not say that I am strictly a “Native” artist, but I do know that in some of my work I have a degree of juxtaposition of Native ideas in the new world. Other works are simple and attempt to convey a quite beauty, while other works tend to shock and attempt to create a primal feeling from the viewer.”

Skotið - Erla Stefánsdóttir

ÁFANGASTAÐUR
DESTINATION

19. júlí - 29. ágúst 2007

Myndirnar sýna ferðalag um austurhluta Rúmeníu í maí 2007 og sýna ferlið að ferðast. "Fyrir mér er
Ferðalagið, ferðin sjálf - það að vera á hreyfingu, en
ekki stöðugt miða að því að komast á áfangastað."

Ferðin er áfangastaðurinn.

Erla Stefánsdóttir lærði ljósmyndun í Bandaríkjunum og
útskrifaðist árið 1993. Síðan þá hefur Erla starfað
sjálfstætt ásamt því að kenna í fornámsdeild
Myndlistaskólans í Reykjavík.

The photographs are taken on a trip to east Romania in May 2007 and show the phase of travelling. “For me, the journey is the destination— being on the move but not constantly aiming towards the destination.”

The journey is the destination.”

Erla Stefánsdóttir studied photography in the U.S.A and graduated 1993. Since then Erla has worked as an independent photographer besides from being a lecturer at The Reykjavík School of Visual Art.

Skotið - Unnar Örn Jónasson

VIÐSPYRNUSAFNIÐ
THE RESISTANCE COLLECTION

15. maí - 4. júlí 2007

Stafræna ljósmyndavæðingin hefur komið af stað umbyltingu hjá almenningi sem nú geymir myndaalbúm sín rafrænt inni í heimilistölvunni. Myndabankar á netinu gera öllum kleift að koma myndum sínum á framfæri, sýna þær öðrum og fá viðbrögð við hæfileikum sínum og auga fyrir myndefni og myndbyggingu. Þessi nýi heimur hefur haft m.a. í för með sér að mörkin á milli þess að vera „alvöru“ ljósmyndari og áhugamaður verða óljósari og hugmyndir um gæði og magn eru í stöðugu endurmati.

Unnar Örn sýnir í Skotinu 4773 myndir sem hann hefur tekið á síðastliðnum fjórum árum. Hann hefur ekki og á ekki eftir að “nota„ þær annarstaðar, þær hafa ekki verið sýndar neins staðar áður hafa því kannski engan tilgang. Myndirnar eru inni í tölvunni. Þær eru ekkert ólíkar öðrum fjölskyldumyndum og fela í sér ekkert listrænni eða raunverulegri augnablik en myndir fólks sem að leikur sér með stafræna myndavél. Unnar hefur ekki valið myndirnar út frá gæðastöðlum eða listrænum flokkunarkerfum; þær eru ekki stækkaðar, þær renna í gegnum ljósið eina sekúndu í einu, þær hefðu alveg eins getað lent í ruslinu...

Viðspyrnusafnið fær áhorfandann til að velta fyrir sér spurningum um offramboð mynda í samtímanum, sannleiksgildi stafrænu ljósmyndarinnar og stöðu ljósmyndarinnar í daglegu lífi fólks.

The digitalisation of photography has started a public revolution and now people store their photoalbums electrically in the home computer. Photo databases on the Internet enable everybody to present their images to the public, show them to others and get responds to one´s talents and eye for subject and composition. This new world has entailed e.g. that the borders between being a “real” photographer and an amateur have become blurred and ideas about quality and quantity are persistantly being revised.

In the Shot Unnar Örn shows 4773 photo images which he has taken in the last four years. He has not and is not going to be “using” them elsewhere, they havent been exhibited anywhere else before and therefore, maybe, don´t serve any purpose. The images are inside the computer. They are not unlike any other family albums and do not include any more artistic or real moments than images of people that are playing with a digital camera. Unnar hasn´t chosen the images from quality standards or artistic catagorisations; they are not enlarged, they run through the light one second at a time, they could as well have ended up in the recycle bin…

The Resistance Collection raises question about the abundance of images in our contemporary time, the truth value of the digital photograph and the status of the photograph in people´s daily life.

Skotið - Sari Poijärvi

Photographic Work by Sari Poijärvi

15. mars - 9. maí 2007

Hin finnska Sari Poijärvi, sem er með meistaragráðu í myndlist, hefur haldið fjölda einka- og samsýninga víða um lönd. Í september árið 2005 dvaldi hún í gestaíbúð SÍM í Reykjavík og á því tímabili tók hún mikið af myndum sem margar hverjar er að finna á sýningunni. Um verk sín hefur hún eftirfarandi að segja: „Verk mín eru á mörkum raunveruleika og skáldskapar. Þessi samsetning tekur svo á sig hin ýmsu form í mismunandi verkum – stundum er 80 prósent raunveruleiki, stundum aðeins 10 prósent. Eftir að ég hef tekið mynd velti ég því alltaf fyrir mér hvað hún leiðir af sér. Er það leynd, ráðgáta eða galdrar sem fönguðu athygli mína. Frá árdögum ljósmyndunar hefur ljósmyndarinn reynt að sveigja til raunveruleikann og ég lít á mig sem hlekk í þeirri löngu keðju í sögunni.“

The Finnish artist Sari Poijärvi, who has an MA in Art and Design, has held a number of both solo- and group-exhibitions widely around the world. In September 2005 she was staying at the SÍM residency in Reykjavík, and during that stay she photographed a lot and some of these images can be found in the exhibition. She says following about her work:
"My work is somewhere between reality and fiction. This combination changes and varies in different work - sometimes there is 80 percent of reality, sometimes only ten.
After taking a picture I always wonder what can be found from it. Is there secrecy, mystery or magic that grabbed my attention?

From the early days of photography the photographer has tried to twist and bend the reality and I feel that I'm a link in that long chain of history."

Skotið - Sissú

Menjar tímans
Relics of Time

11. jan. - 20. feb. 2007

Sigþrúður Pálsdóttir "Sissú" hóf myndlistarferil sinn með olíumálverkum í byrjun áttunda áratugsins eftir að hafa numið myndlist í New York. Hún hélt nokkrar einkasýningar í Reykjavík og tók þátt í samsýningum erlendis á árunum 1980-90. Eftir það hélt hún út til náms í arkitektúr í Nýju Mexikó þar sem hún dvaldi um fimm ára skeið en sú reynsla varð kúvending í listsköpun hennar:
"Að flytja frá breiddargráðu 64° N til 38° N gjörbreytti allri hugsun minni gagnvart umhverfinu, allri sýn og öllu mati á verðmætum jarðarinnar". Ljósmyndun hefur alltaf verið mikilvægur þáttur í myndlist minni, eiginlega eins og hljóðfæri sem maður leggur aldrei frá sér. Þetta er tæknilega augað sem skráir sannleikann eins og hann kemur fyrir þá stundina, hvort heldur sem það eru formin, áferðin eða tilfinningin fyrir myndinni. Þessi sýning fjallar um áferð og athafnir sem verða til við breytingar í umhverfi mannsinns. Eitt víkur fyrir öðru. Þessar ljósmyndir eru brotabrot af menjum og tímasveiflu í byggðu umhverfi á Reykjavíkursvæðinu”.

Sissú began her artistic career in oil painting in the beginning of the 80´s after studying fine arts in New York. She held a number of exhibitions in Reykjavík and participated in group exhibitions abroad between 1980-1990. Thereafter she moved to New Mexico to study architecture. Through the experience of living there for five years she took a U-turn in her artistic work:
“Moving from latitude 64° to 38° transformed my thoughts towards the environment, my vision and all value of earths´ treasures. Photography has always been an important part of my art-making, kind of like an instrument which you never lay down. This is the technical eye that records the truth as it appears at the precise moment in the shape of the pictures´ form, texture or its feeling. This exhibition is about texture and functions which emerge through changes in man´s environment. One thing gives way to another. These photographs are fractions of relics and time-swing in the urban environment of the Reykjavík

Skotið - Elisabeth Smolarz

Appelsínugul eyja & Fullkominn draumur og líf
The Orange Island & Perfect Dream and Life

23. nóv. 2006 – 3. jan. 2007

Elisabeth Smolarz býr og starfar í New York. Hún er fædd í Póllandi en fluttist þrettán ára gömul með foreldrum sínum til Þýskalands þegar stjórnarhættir í Póllandi breyttust árið 1989. Mörg verka Elisabeth Smolarz eru sprottin úr þeirri upplifun að vera innflytjandi eða utanaðkomandi í nýju þjóðfélagi. Bæði hvað varðar hin ólíku tungumál landanna og eins hvað varðar áhrif hin ólíku, pólitísku hugmyndakerfi í Póllandi sósíalismans og hinu kapitalíska hagkerfi Þýskalands. Landfræðilegt umhverfi, þar með talið borgarumhverfið, hefur líka vakið með listakonunni spurningar um það hvað mótar sjálfsímynd okkar sem einstaklings og sem samfélagsþegns.

Born in Poland, Elisabeth Smolarz arrived in Germany at age 13, and since 2003 she has lived and worked in New York City. The content of her work springs from her early immigration experience, when her family left Poland to start a new life in Germany. Issues of dislocation in language and space, and the change of identity formed in two very different political systems – Communist Poland and postwar capitalist Germany – shaped her view of everyday life. Urban settings as well as geographical environments, along with her consciousness of determination of identity, are issues that she delves into, in both her personal and public life.

Skotið - Golli

Rooms for Improvement

28. sept. - 22. nóv. 2006

Alger frelsissvipting, að vera lokaður inni í fangaklefa í ákveðinn tíma á samkvæmt kenningum að vera bætandi, menn eiga að koma betri út en þeir voru þegar þeir fóru inn.

Algert frelsi er í hugum margra að flytja að heiman, losna undan stjórnkerfi foreldranna og fá sér herbergi á heimavist. Stjórna sínu lífi í fyrsta skipti sjálfur. Þaðan eiga menn að koma út betri og þroskaðri en þegar þeir fluttu inn.

Herbergi eða klefi. Sérð þú muninn? Tveir hlutir geta litið eins út en haft gjörólíka þýðingu og merkingu. Fyrir tveimur árum fór ég í öll fangelsi landsins, fimm að tölu, til að festa á filmu þá aðstöðu sem fangar landsins búa við. Það er óþægileg tilfinning að ganga inn í fangelsi. Heyra þungum járnhurðum lokað á eftir sér. Það er erfitt að ímynda sér að þeir sem þar dúsa verði betri menn fyrir vikið. Lítið er við að vera. Sjónvarpgláp, bókalestur og tölvuleikjahangs. Fangelsið er viss endastöð fyrir marga. Staðfesting á að þeir hafa brotlent illa í lífinu og eiga oftast erfiða framtíð fyrir sér. Sú þrúgandi innilokunarkennd sem heltók mig náðist þó ekki á myndirnar. Þeir sem skoðuðu þær sögðu oft “Á hvaða heimavist er þetta tekið?”
Þá kviknaði hugmynd hjá mér að heimsækja líka heimavistir um allt land og mynda herbergin þar. Stemningin þar var allt önnur þó að íbúarnir dunduðu sér einnig við sjónvarpsgláp, bókalestur og tölvuleikjahangs. Frelsið og lífsgleðin skein af fólkinu sem átti allt lífið fyrir sér, var jákvætt og hlakkaði til framtíðarinnar.

Þannig geta táknmyndir frelsis og fangelsis litið eins út. Tvær hliðar á sama peningnum. Hamingjan er fallvölt.

Absolute deprival of freedom – being locked up in a prison cell for a time – is supposed, so the theory goes, to be good for the soul. One is supposed to come out a better person than when one went in.

Absolute freedom is in the minds of many to leave home, to escape parental authority and have one’s own room in a student residence. To be in charge of one’s own life for the first time. And one is supposed to come out a better person than when one went in.

A room, a cell. Do you see the difference? Two things can look the same, yet have a completely different meaning and significance. Two years ago I went to all Iceland’s five jail to photograph the conditions in which the country’s prisoners live. It is an uncomfortable feeling to enter a jail. To hear the heavy iron doors close behind one. It is hard to imagine that those who are put away here will come out better people as a result. There is not much to do. Television, reading, computer games. For many, prison is the end of the road – confirmation that their lives have gone off track, and that they generally have a difficult future in store. But the claustrophobia that overwhelmed me could not be captured in the photos. People who looked at the pictures often asked: “What student residence is this?”

That led me to the idea of visiting student residences around the country, too, and taking photos of the rooms. The atmosphere was quite different, although the residents also spent their time watching TV, reading and playing computer games. These young people with their lives ahead of them glowed with freedom and joie de vivre. They were optimistic, and looked to the future with anticipation.

Thus the signifiers of freedom and incarceration can look the same. Two sides of the same coin. Happiness is precarious.

Skotið - Hildur Margrétardóttir

3. ágúst - 27. september 2006

Hildur Margrétardóttir er myndlistarmaður sem vinnur iðulega með ljósmyndir og hefur í þeim kosið hófstemmda aðferð til að segja frá athöfnum sem við fyrstu sýn virðast hversdagslegar og kunnuglegar. Hún segir vinnuaðferð sína byggjast á löngun til að segja frá, gerast sögumaður um atburði sem hún hefur orðið vitni að.

Með þessum frásagnarhætti vill Hildur sýna fram á fagurfræði hins daglega lífs, sem við hugsanlega tökum ekki eftir í amstri daganna, ef til vill vegna þess að sú fagurfræði er okkur svo gjörkunnug að við gleymum að horfa á hana og hættum þar af leiðandi að skynja hana. Horfum án þess að sjá.

Í kringum okkur eiga sér sífellt stað atburðir sem eru í sjálfu sér stórkostlegir og á stundum nánast guðdómlegir, án þess að við beinum athygli okkar að þeim. Þannig gætum við misst af atvikum sem hafa afl til að veita okkur innblástur og endurnýjun í hversdagsleikanum, geta fyllt okkur nýrri tegund af fagurfræði.

Myndirnar eru teknar á Hasselblad 500C, medium format. Sjá nánar á heimasíðu listakonunnar

Hildur Margrétardóttir is a visual artist who frequently uses photographs in her artwork. In her photographs she uses a subtle narrative to describe everyday activities which at first glance seem quite habitual and familiar. Hildur says her approach is based on the desire to be a storyteller, to recount events she has witnessed. By using this subtle method of description, Hildur wants to demonstrate the aesthetics of daily life which we may not notice during the hustle and bustle of our busy days, possibly because these aesthetics are so familiar to us that we forget to simply look at them, and therefore cease to observe a possibly precious and beautiful moment. We see but do not perceive. Every minute events take place around us which are magnificent and sometimes even divine, without us noticing them at all. We might miss situations which are capable of inspiring us and changing our perspective of everyday life, could instil within us a new kind of aesthetics.

The photographs are taken on Hasselblad 500C. See more on www. hildur.com

Skotið - Vigfús Birgisson

15. júní – 2. ágúst 2006

Á sýningunni í Skotinu sýnir Vigfús myndir af vatnsyfirborði sjávar sem í einu flæði flétta saman gárur og bárur og ótal litbrigði hins bláa og í þeim staðfestast hin mögnuðu hughrif litarins sem kallaður hefur verið litur eilífðarinnar. Vigfús segir um myndir sínar:

„Ströndin og hafið hafa alltaf haft mikið aðdráttarafl og verka sterkt á öll skilningarvit; sjávarlyktin, öldugjálfrið og þessi síkvika alda. Sífelld endurtekningin virkar dáleiðandi og það eru kannski þessi dáleiðsluáhrif sem ég hef reynt að koma til skila með myndum mínum.“

Skotið - Sigríður Bachmann

Leikur er list
Play is Art

12. apríl – 7. júní 2006

Sigríður Bachmann er fædd um það leyti þegar Evrópa var að rétta úr kútnum eftir stríðsárin, en Íslendingar töluðu um indælt stríð því það hafði fært þeim nútímann og tæknivæðinguna.

Sigríður ólst upp í Camp Knox og þar kynntist hún öllu litrófi mannlífsins, stolti, særindum, væntingum og vonbrigðum, hamingju og harmleikjum. Hún lærði snemma að „lesa” fólk og kunni utan að sögurnar á bak við brosin. Hún komst að því að sjálfsævisaga okkar allra er skráð í andlit okkar, fas og framkomu. Það var hinsvegar ekki fyrr en seinna sem hún fór að festa þessar ævisögur á filmu.

Seinni árin hefur hún fengist mest við fotogram-myndgerð, ljósmyndatækni þar sem hlutir eru lagðir á ljósnæman pappír og lýstir og myndast þá negatíft form hlutarins. Á litapappír koma að auki fram margbreytilegir litir og myndast líkt og svipmyndir úr huliðsheimum þar sem hver mynd er einstök og engri annarri lík.

Sigríður Bachmann was born at the time when Europe was recovering after World War II, which the Icelanders sometimes called a “lovely war,” because it brought them modernisation and technology. Sigríður grew up at “Camp Knox,” where Icelanders lived in Quonset huts left by the military after the wartime occupation; there she grew familiar with the whole spectrum of human life: pride, hurt, expectations and disappointments, joy and tragedy. She learned to “read” people at an early age, and she knew the stories behind the smiling faces. She found that our life-stories are all written in our faces, our manner and conduct. But it was not until later that she started to capture these life-stories on film. In recent years she has worked mostly with the photogram form; a photographic technique whereby objects are placed on photosensitive paper and exposed to light, producing a negative image of the object. On colour-paper diverse tones develop: otherworldly images, no two alike.

Skotið - Christopher Taylor , 

Calcutta / Bombay
Stèles

3. mars – 11. apríl 2006

Innblásturinn að myndaröðinni Calcutta / Bombay er sprottinn frá nýlenduvæðingu Breta á Indlandi og þeirri staðreynd að þessar borgir voru að miklu leyti stofnaðar af Bretum. Arkitektúr í nýlendustíl hefur ekki bara lifað af í Indlandi heldur er hann settur á heiðursstall. Þrátt fyrir að vera tákn heimsvaldastefnunnar hefur arfleifð nýlenduyfirráða verið skipaður sess í hinni fjölþættu indversku menningu.

Efni myndaraðarinnar Stèles kemur frá svæðinu í kringum Gulu ánna í Kína. Markmið ljósmyndarans er að fanga hugmyndina um fljótandi varanleika. Rykið hefur sest þar til með vindinum og hefur borist áfram með ánni um margar aldir. Fljótið breytir lögun sinni eftir því sem það berst áfram og hækkar vatnsborð sitt. Í kjölfarið flæðir yfir bakka þess og jarðvegurinn endurnýjast.

The series Calcutta / Bombay, is inspired by the colonisation of the British in India and the fact that Bombay and Calcutta was by and large founded by the British. Colonial architecture has not only survived in India, but is celebrated. Although the very symbol of imperialism, the multi-faceted character of Indian culture has left space for the legacy of of colonial dominance.

The series Stèles is from the Yellow river region of China. The aim of the photographer is to capture the idea of a flowing permanence. The dust deposited there by the wind has been carried away by the water for centuries. The River forms as it flows, which raises the level of its bed; the River then floods the plain, and the soil is renewed.

Skotið - Jóna Þorvaldsdóttir, 

Móðir Jörð 

12. janúar – 22. febrúar 2006

Myndheimur Jónu Þorvaldsdóttur er draumkenndur, sveipaður dulúð og mýkt sem hefur seiðandi áhrif á áhorfandann. Jóna nam ljósmyndun í Póllandi og hefur tekið fjölda mynda á ferðalögum sínum víða um heiminn. Myndirnar á sýningunni Móðir Jörð gefa óhefðbundna og nýstárlega sýn á íslenskt landslag þar sem markmiðið er að fanga ákveðna stemmningu fremur en ákveðna staði.

Skotið er nýr sýningakostur hjá Ljósmyndasafni Reykjavíkur. Markmiðið með þessari nýjung er að kynna fyrir almenningi það sem er efst á baugi í ljósmyndun í dag og sýna þá margvíslegu starfsemi sem iðkuð er undir formerkjum greinarinnar hvort sem um er að ræða landslagsljósmyndun, iðnaðar- og auglýsingaljósmyndun, portrett, blaðaljósmyndun eða ljósmyndun sem myndlist. Tilgangurinn er einnig að bjóða upp á aukið sýningarrými og gefa fleiri ljósmyndurum og listamönnum sem vinna með ljósmyndamiðilinn kost á að koma verkum sínum á framfæri. Ljósmyndum er varpað úr myndvarpa á vegg.

Staðsetning Skotsins er í húsakynnum Ljósmyndasafns Reykjavíkur á 6.hæð Grófarhúss, Tryggvagötu 15.

Fyrirhugaðar eru níu sýningar á ári og mun hver sýning standa yfir í sex vikur í senn.

The Shot is a new exhibition feature at the Reykjavik Museum of Photography. It´s aim is to present the highlights of photography today and show the various activities which are practised in the field, ranging from landscape photography, commercia l/ industrial photography, portrait, press photography or art photography. The purpose is also to expand the museum´s exhibition space and give more photographers and photo-based artists the opportunity to introduce their work to the public. Photo images are projected onto a wall.

The Shot is based on the sixth floor of Grófarhús, Tryggvagata 15, the home of the Reykjavik Museum of Photography.